Column Desirée van Dijk-Attema: Balans
ColumnHeerlijk een vrije dag. Een uurtje later opstaan, de krant uit de brievenbus halen, de radio op de achtergrond, grote liefde tegenover me, kopje koffie en een cracker met kaas. Hoe fijn en ontspannen kan de dag beginnen.
Toch even naar mijn werkmail kijken en blikstjinder, de deadline voor mijn column over het hoofd gezien. Gelukkig herinnert iemand me eraan dat er op mijn 350 woorden wordt gewacht.
Plannen en organiseren, het gaat me meestal redelijk af, maar de afgelopen week liep het allemaal even anders dan de bedoeling was. De griep sloeg toe onder collega’s en daarom heb ik me even moeten bemoeien met dingen die niet tot mijn gewone routine behoren. Het zorgde er kennelijk voor dat ik het overzicht even kwijt was.
Je hoort steeds vaker dat bij mensen de balans tussen werk en privé verstoord is. Bijvoorbeeld, omdat je in je vrije tijd ook je werkmail leest. Het gaat ook over een balans tussen inspanning en ontspanning en tijd voor rust en herstel. Voor mij persoonlijk heeft dit vooral te maken met wat ik van mezelf vraag. Maar ook hoeveel ruimte ik mezelf geef om iets uit mijn planning te schrappen.
Na de hectische werkdag van gisteren heb ik niet de klussen gedaan die ik thuis zou doen, maar die ook prima een paar dagen later uitgevoerd kunnen worden. Ik heb wel lekker gegeten, een ontspannen avond met een Blauwe Rus op de knieën doorgebracht en goed geslapen.
En eigenlijk weet ik het ook wel dat de balans bij mij prima in evenwicht is als ik in de gelegenheid ben om zelf keuzes te maken. De was kan ook prima later worden opgevouwen, werkmail wegwerken doe ik toch liever wel en even een stukje door de stad lopen wil ik gewoon heel graag. Zo werkt het goed voor mij en voor jou is dat misschien wel heel anders.
Zelf realiseerde ik me dat ik misschien wel het meeste in evenwicht ben door de gewone dingen thuis. De basis die zorgt dat ik me in balans voel, tot rust kom en herstel. En de deadline heb ik toch weer gehaald!
