Facebookgroep Voor de Minima al 34.000 leden: “Ik ga jullie allemaal helpen”

URETERP - In 2017 richt Sandra Elzinga de Facebook-groep ‘Voor de Minima’ op. Het doel is om mensen die in de minima leven te informeren over alle initiatieven, fondsen en stichtingen die zich inzetten voor deze groep. Niet lang na de oprichting van de Facebookgroep groeit het uit tot een actieve gemeenschap van mensen die hulp nodig hebben of elkaar juist willen helpen. Inmiddels is de groep uitgegroeid tot een stichting die kerstpakketten uitdeelt, paasacties onderneemt en uitstapjes organiseert. Binnenkort organiseren ze weer een giga dagje weg, dit keer naar de Waarbeek in Twente. We praten erover met oprichtster Sandra Elzinga: “We vragen iedereen mee te helpen om zoveel mogelijk gezinnen mee te kunnen nemen naar de Waarbeek. Met zes volle Poeisz-spaarboekjes kunnen we al een ticket kopen.”

In Nederland wonen rond 600.000 mensen in de minima, waarvan zeker de helft al vier jaar of zelfs langer. In de minima leven houdt in dat je moet leven van het sociale minimum, een bedrag dat de overheid vaststelt waarmee je rond kan komen in Nederland. Hoeveel dit sociale minimum is, hangt af van de situatie, bijvoorbeeld van waar je woont en de grootte van je gezin. Mensen die leven van het sociale minimum ontvangen vaak een uitkering.

Sandra zit al twintig jaar in de minima en weet dus hoe het is om te leven van dit sociale minimum: “Als je geen schulden hebt, is het mogelijk om ervan rond te komen,” vertelt ze. “Heb je schulden of zijn er andere problemen waar je zelf weinig invloed op hebt, bijvoorbeeld omdat je ziek bent en medicijnen krijgt die niet vergoed worden, dan kom je in de problemen.” Bovendien weet ze dat je met het sociale minimum weliswaar de maandelijkse vaste lasten, zoals huur en eten kan betalen, maar dat het een stuk ingewikkelder wordt als je te maken krijgt met onvoorziene omstandigheden: “Stel je wasmachine gaat kapot, dat heb je niet zomaar een potje om een nieuwe wasmachine aan te schaffen.” Mensen die in de minima zitten kunnen dan hulp vragen bij de gemeente of bij verschillende stichtingen of fondsen: “Maar het duurt wel weken voor je dan een nieuwe machine ontvangt.”

Hulp genoeg, maar vind het maar

De Facebook-groep Voor de Minima ontstaat wanneer Sandra merkt dat veel mensen niet op de hoogte zijn van alle stichtingen, fondsen en initiatieven die zijn opgericht om mensen die moeten rondkomen van het sociale minimum te helpen: “Ik kwam er zelf achter dat er heel veel opties zijn als je hulp nodig hebt en dacht; dit moeten meer mensen weten, niet alleen minima maar ook gemeenten. Voor de Minima was eerst puur informatief, maar als snel kwamen er een aantal hulpvragen binnen.” Binnen een jaar groeit de groep uit tot een paar duizend leden en er ontstaan binnen de groep diverse sub-topics waar onder andere wensen met elkaar gedeeld worden. 

Tegelijkertijd ging Sandra verder met het verzamelen van stichtingen en fondsen: “Obsessief verzamel ik alle informatie. Inmiddels heb ik al zeker zeshonderd plus fondsen gevonden, die in heel Nederland actief zijn. Fondsen voor kleding, levensmiddelen, andere basisbehoeften, maar ook voor sport en vakanties.”

In 2021 besluit Sandra dat het belangrijk is dat er een stichting wordt opgericht: “Tot dan toe gebruikte ik mijn eigen rekening om gedoneerd geld naar de juiste mensen door te sluizen, maar dit was niet handig. Door de stichting konden we een eigen rekening openen.” Bovendien heeft het nog een ander voordeel, legt Sandra uit: “Als stichting kun je ook om meer bewijsvoering vragen aan mensen. Je wilt immers de mensen helpen die het ook daadwerkelijk nodig hebben.”

Inmiddels is de gemeenschap op Facebook gegroeid tot 34.000 mensen: “Eerst dacht ik, wat veel. Nu denk ik alleen maar: kom maar, ik wil jullie allemaal helpen,” lacht Sandra opgewekt.

Vooroordelen

Alle mensen die via de stichting hulp krijgen behoren te de armsten in Nederland. Mensen die de hulp echt goed kunnen gebruiken. Toch hoort en ziet Sandra onrust wanneer mensen met een laag inkomen een ander leven hebben dan wat donateurs voor ogen hebben: “Ik krijg weleens een berichtje met de vraag waarom een persoon hulp heeft gekregen, terwijl ze op Facebook berichten delen met daarin dure apparaten of nieuwe kleding. Vaak is de situatie veel genuanceerder dan dat, ze kunnen het bijvoorbeeld gekregen hebben van familie. Van de mensen die ik help weet ik zeker dat zij in de minima zitten, maar ik mag dit niet ‘bewijzen’ aan mensen die dit in twijfel trekken, vanwege privacywetgeving.” 

Een ander hardnekkig vooroordeel is dat mensen met een laag inkomen genoegen moeten nemen met minder. Sandra: “In de Facebookgroep staan soms berichten waarop wordt gereageerd door mensen die zelf niet in de minima zitten. Ze zeggen: ‘Je zit echt niet in de minima als je hierom vraagt’ of ‘Ik werk keihard en ik krijg niets’. De realiteit is niet zo simpel. Tegenwoordig krijg je echt niet zomaar een uitkering en dat is dan ook geen vetpot. Niet iedereen realiseert zich dat.” Volgens Sandra helpen vooroordelen het taboe op armoede in de hand: “Veel mensen die ik help durven in hun eigen omgeving niet te zeggen dat ze weinig te besteden hebben.”

Ze merkt dat onder andere bij de Kledingbank, dat ze runt vanuit haar eigen woning in Ureterp (Mounleane 20, Ureterp): “Mensen geven aan het fijn te vinden dat we aan de rand van Ureterp wonen. Was de Kledingbank in het centrum van Drachten, dan zou de drempel veel hoger zijn.” Bij de Kledingbank in Ureterp kunnen mensen en gezinnen in de minima langskomen om kleding uit te zoeken. Er is tweedehands kleding en je kan nieuwe onderbroeken en sokken aanschaffen. Recent hebben Sandra en haar man dankzij een gift uit onverwachte hoek de Kledingbank kunnen renoveren. In hun tuin staan nu drie ruime kantoorunits, geïsoleerd en met verwarming zodat de Kledingbank ook in de winter kan blijven draaien.

Giga dagje weg

Sinds vorig jaar organiseert de Kledingbank ook uitstapjes: “Er zijn natuurlijk genoeg fondsen die minima-gezinnen helpen om even een dagje weg te gaan, maar sommige mensen vallen tussen wal en schip. Voor deze mensen wilde ik iets organiseren.” Tot nu toe heeft ze 35 dagjes weg, twee vakanties en een midweek kunnen weggeven. In de planning staat nog het giga dagje weg: “Dan gaan we met zoveel mogelijk mensen samen een dagje weg naar de Waarbeek.” Sandra gebruikt daarvoor koopzegels van de Poeisz. Met zes volle spaarkaarten kan ze al een ticket kopen: “We hebben nu al 37 tickets kunnen kopen, maar we gaan voor veel meer.” 

Help ook mee!

Heeft u nog volle spaarkaarten en wil je bijdragen aan het giga dagje weg? Dan kan je jouw zegels brengen (of sturen) naar de Kledingbank. Natuurlijk mag je ook geld overmaken. Sluit je simpelweg aan bij de Facebookgroep. Hier vindt je een rekeningnummer of kan je specifieke wensen (tot 25 euro) vervullen.

Stichting Voor De Minima organiseert giga dagje weg naar de Waarbeek

Kledingbank Ureterp vindt u aan Mounleane 20 in Ureterp. Meer informatie op www.kledingbankureterp.nl.