Niet backpacken op Bali, maar een marathon lopen tegen armoede in Indonesië

DRACHTEN - Elian Fabriek en Tiemen van der Veen vertrekken in oktober richting West-Timor, een eiland van Indonesië. Niet om vakantie te vieren in de zon, maar om in verzengende hitte een marathon te lopen en geld in te zamelen voor de inwoners die daar extreme armoede ervaren. RondOm Drachten spreekt met de jonge atleten: “We realiseren ons dat we in Nederland zoveel mooie kansen hebben en dat het daar anders is. Dat kinderen die daar geboren worden minder kansen krijgen, dat voelt niet eerlijk.”

Elian uit Drachten en Tiemen uit Harkema hebben elkaar op het Gomarus College in Drachten ontmoet en zijn in de derde klas vrienden geworden. Aanvankelijk omdat ze dezelfde passie delen: sport en fitness. Tijdens de vele sportsessies verdiept hun vriendschap en sinds ze samen de studie Bedrijfskunde op NHL Stenden doen, zien ze elkaar zeer regelmatig. Natuurlijk gaan de twee jongens samen naar de sportschool: “Tijdens één van onze sessies hadden we het over dat we eigenlijk niet alleen voor onszelf wilden sporten, maar ook een maatschappelijk doel zouden willen steunen,” blikt Tiemen terug. Hij kent de Muskathlon dan al wel, omdat zijn groepsleider van de Alpha-Cursus (een soort ‘basis-cursus’ over het Christelijke geloof, red.) meegedaan heeft. Hij oppert het idee bij zijn vriend Elian, die gelijk enthousiast is en samen gaan ze naar Justice Night. 

Eigen foto 

Justice Night, georganiseerd door Move Community in samenwerking met Compassion en Muskathlon, is een avond waarop christelijke jongeren worden gemotiveerd om wat te doen tegen het onrecht op de wereld. Elian en Tiemen komen binnen in de ‘Injustice Area’: “Er werd ons gelijk gevraagd om ons mobieltje weg te doen en echt even de beelden in ons op te nemen. We zagen foto’s en video’s van de situatie in West-Timor en werden gelijk geraakt. We realiseerden ons dat niet iedereen dezelfde kansen heeft.” 

In de trein geven de jongens zichzelf gelijk op: “Dat werd ook gezegd,” zegt Elian. “Je moet gelijk in actie komen, want anders komt het er niet van.” Natuurlijk hebben de jongens ook hun twijfels: “Het kost natuurlijk best wat tijd. Je moet trainen en acties organiseren om geld op te halen. Daarnaast studeren we en hebben we allebei een baan. Dat is best wat.” Toch hakken ze de knoop door en geven ze zichzelf op. 

Trainen voor de marathon

Elian en Tiemen hebben al flink wat uren in de sportschool doorgebracht en weten dus het één en ander over trainen, maar een duursportprestatie, dat is toch andere koek. “Tot dan trainden we vooral voor spiermassa en nu moesten we functioneel trainen. We wisten er niets van af, vonden hardlopen eigenlijk helemaal niet leuk.” Online, zoals dat in hun generatie gaat, doen ze flink research: “We trainen nu twee keer per week. Eén langere afstand en een snelle training. We moeten het ook combineren met onze studie en ons werk, dat is soms best pittig.” 

Elian en Tiemen willen 20.000 euro inzamelen voor de bestrijding van armoede

Stiekem balen Tiemen en Elian ook wel een beetje dat hun spiermassa afneemt doordat ze minder tijd hebben om in de sportschool te staan, maar daar ziet Elian ook wel weer het voordeel van in: “Alle atleten die meedoen aan de Muskathlon worden medisch gekeurd. De sportarts merkte bij ons op dat het voor ons best goed is om wat spiermassa te verliezen, zodat we lichter zijn. Hoe zwaarder je bent, hoe zwaarder je je gewrichten belast natuurlijk.”

De weersomstandigheden in West-Timor helpen ook niet mee. Het is er warm en de luchtvochtigheid is enorm hoog: “Daar kun je in Nederland natuurlijk niet echt voor trainen. Gelukkig zorgt de organisatie van Muskathlon goed voor ons. Onderdeel daarvan was een medische keuring en ook ter plaatse staat medische hulp paraat, mocht het misgaan.”

We vonden hardlopen
eigenlijk helemaal
niet leuk

Actie voeren

De Muskathlon loop je niet voor de lol, de jongens hebben een belangrijk doel voor ogen: “We willen samen 20.000 euro ophalen voor Compassion, een stichting die zich inzet voor de allerarmsten in de wereld. Daarvoor organiseren we verschillende acties. We hebben bijvoorbeeld al een diner georganiseerd, auto’s gewassen en hebben meerdere bedrijven benaderd om ons te sponsoren.” Tiemen en Elian krijgen veel tips van andere Muskathleten, die elkaar steunen en inspireren: “Via een groepsapp delen we ideeën met elkaar en we zien elkaar ook regelmatig.” 

De jongens reizen in oktober af naar West-Timor en hebben dus nog wel even de tijd om geld in te zamelen. Dat kan op twee manieren, legt Tiemen uit: “Je kan ons steunen door een eenmalig bedrag over te maken. Deze bedragen gaan naar Compassion en met het geld zorgen ze voor middelen die in de gemeenschap nodig zijn, zoals waterputten. Een andere manier om ons te steunen is om via Compassion een sponsorkindje te nemen. Dan maak je elke maand een vast bedrag over waarmee een kind in West-Timor achttien jaar later gesteund wordt. Ze krijgen onderwijs en er wordt gezorgd voor voedsel en schoon drinkwater.” Het is een bijzondere manier van steun, vinden Tiemen en Elian: “Het zorgt voor een sneeuwbaleffect, want door op die manier te helpen kan dat kindje later ook zelf weer mensen helpen. Wij zijn ook van plan om een kind op die manier te helpen.’’

Bedrijven kunnen Tiemen en Elian op een bijzondere manier steunen: “Bedrijven die ons steunen mogen hun logo op ons shirt plaatsen,” vertelt Tiemen. Verder staat nog het één en ander op het programma, zoals een bingo. 

Steun Elian en Tiemen

Wil je Elian en Tiemen steunen, ga dan naar www.bit.ly/TiemenEnElian.. Meer weten hoe je hen kan steunen als bedrijf of wil je graag helpen door een sponsorkindje te nemen? Mail dan even naar elianfabriek@gmail.com..

Vertrouwen op God

Studeren, werken, sporten en de voorbereidingen op de Muskathlon, dat is nogal wat. Af en toe bevliegt het de mannen wel, maar steeds weer vinden ze kracht in hun geloof. Tiemen: “Ik heb de afgelopen jaren leren vertrouwen op God. We doen dit echt met God, het is in Zijn hand.” 

Elian knikt instemmend. “Het is niet zo dat we naar achter leunen natuurlijk, we pakken onze kansen maar vertrouwen op God dat Hij het in goede banen leidt. Door dit project ben ik dichter tot God gekomen, zo voelt het. Dat zochten we ook wel, een manier om onze passie voor sport te combineren met het geloof. Dit project heeft het allemaal.”