Anita en Sjikke werken in de thuiszorg: ‘Hier kan ik het meeste van waarde zijn’

LEEUWARDEN - Op 27 januari is het de Dag van Werkplezier in de Zorg, een dag die in het teken staat van aandacht en waardering voor het zorgvak. In het nieuws gaat het vaak over de uitdagingen in de zorg, zoals personeelstekorten en tijdsdruk. Minder zichtbaar is het werkplezier van zorgverleners die dagelijks bij mensen thuis het verschil maken. Zoals Sjikke Elzinga en Anita Lautenback, die voor Comfortzorg in Leeuwarden, met veel plezier en passie in de thuiszorg werken.

Sjikke en Anita, beiden Verzorgende-IG, werken al heel lang in de zorg, maar hebben beide een ander pad bewandeld. Sjikke herinnert zich dat ze altijd al een zorghart had, maar dat er niet de mogelijkheid was om te gaan studeren: “Ik ging gelijk aan het werk en kwam bij Philips terecht. Toen zij moesten bezuinigen raakte ik mijn baan kwijt daar, maar mocht ik op hun kosten een opleiding doen. Toen heb ik Verzorgende-IG gedaan.” Anita doet na de middelbare school verschillende banen en komt er zo achter dat de zorg goed bij haar past: “Bij andere baantjes had ik al vrij snel door dat het niet bij mij paste. De zorg wel. Ik had gelijk het gevoel dat ik daar het meeste van waarde kon zijn. Het voelde gewoon heel natuurlijk, het past bij mij.” 

Beide vrouwen hebben ervaring opgedaan op verschillende plekken binnen de zorg. Inmiddels werken ze beide in de thuiszorg. Sjikke komt in actie in Serviceflat Nijlânstate, een appartementencomplex waar de bewoners hulp krijgen wanneer dat nodig is. “Van het helpen bij opstaan, douchen en aankleden, persoonlijke verzorging, controle op medicatie, maar ook structuur aanbrengen in de dag en natuurlijk ook even een praatje maken.” Anita heeft dezelfde werkzaamheden en werkt af en toe in Nijlânstate, maar is vaker te vinden in de wijk: “Ik geniet van de zelfstandigheid en het rijden door de stad en naar de dorpen. Het is heel afwisselend, elke cliënt is anders.” 

Zo lang mogelijk thuis

De zorg die Sjikke en Anita leveren is met name erop gericht dat iemand zo lang mogelijk in hun eigen omgeving kan blijven en dat wordt beloond met veel dankbaarheid. Anita: “De meeste mensen vinden het fijn dat je er bent. Niet alleen voor de zorg, maar ook voor het sociale contact. Elke dag worden we wel bedankt, iemand legt even een hand op je schouder, of zelfs een kus op de wang. Daardoor weet ik ook dat het werk dat ik doe echt van waarde is.” Ook Sjikke herkent dit: “Het is werk, maar eigenlijk zie ik het niet zo. Ik doe het echt met liefde.”

Palliatieve zorg 

Anita en Sjikke kennen sommige mensen waarvoor zij zorgen al jaren. Dat is geen toeval: Comfortzorg vindt het belangrijk om cliënten, waar mogelijk, te laten verzorgen door dezelfde zorgverleners. Zo ontstaat er ruimte voor vertrouwen en een persoonlijke band. “Op een gegeven moment kan je met ze lezen en schrijven. Je kent ze echt door en door. Als er iets mis is, dan zie je dat ook gelijk.” Sommige mensen staan ze bij tot het einde. “Het stukje palliatieve zorg is een verdrietig maar ook prachtig onderdeel van ons beroep,” vertelt Sjikke. “Het is heel waardevol dat wij iemand tot het einde toe mogen begeleiden, niet alleen voor ons, maar ook voor de oudere en de familie. Vaak deel je hele waardevolle en intieme momenten met elkaar.” Een overlijden laat hen dan ook nooit geheel onberoerd. “Eerst dacht ik dat je als verzorgende niet mocht huilen als iemand sterft. Inmiddels weet ik wel beter. We mogen best een traantje laten, ik merk dat dierbaren dat als heel waardevol ervaren.”

In de zorg werken vinden Anita en Sjikke het allermooiste wat er is, ondanks het verdriet bij een overlijden en ja, ook ondanks de werkdruk die ze heel soms ervaren: “Ik zou nooit iets anders willen doen. Het zit gewoon in mij, dit is het,” sluit Anita af.