Ik trackte mijn gezondheid jaren, maar zie nu pas hoe ongezond dat is

Ik draag al zeker vier jaar een sporthorloge. Ik gebruik niet alle specificaties. De ‘Body Battery’ zegt mij weinig, ik vind de oxymeter niet nauwkeurig genoeg en de slaapscore vind ik wel eens interessant, maar die klopt ook vaak niet. De stappenteller daarentegen, die vind ik geweldig. Ik ben vrij gevoelig voor ‘streaks’, dus als ik mijn stappendoel niet leek te halen die dag, terwijl ik die al honderd dagen achter elkaar wél bereikte, dan motiveerde dat mij om langer te wandelen of toch nog even de deur uit te gaan. Bijna religieus hou ik met mijn horloge ook mijn workouts bij, die de app automatisch synchroniseert naar Strava. De ‘verbrande caloriënteller’ vind ik ook handig en vooral nauwkeuriger dan de meer universele berekeningen op het internet. Zo kan ik beter inschatten hoeveel ik ongeveer kan eten op een dag. 

Zes weken geleden kreeg ik een jeukend plekje onder mijn sporthorloge. Ik weet niet precies wat het was en had niet echt tijd gehad om even langs de huisarts te wippen, dus ik besloot om mijn horloge even om mijn andere pols te doen tot alles hersteld was. Ondanks dat ik het horloge goed heb schoongemaakt en ontsmet, kreeg ik niet veel later een plekje op mijn nieuwe pols. Goed, dan maar rond mijn enkel. De metingen zijn niet meer echt nauwkeurig, maar dan kan ik in ieder geval wel mijn workouts bijhouden. Je verwacht het vast, maar ook hier kreeg ik jeuk. En als je nu denkt dat ik toen de stap nam om gewoon even het horloge in de kast te leggen, dan heb je het mis! Ik droeg het vervolgens alleen tijdens het sporten, maar nog steeds werden mijn klachten niet beter. 

Daarom ging ik gister voor het eerst zonder horloge naar de sportschool en om eerlijk te zijn, dat vond ik moeilijker dan ik dacht. Het verliezen van mijn stappenstreak, het niet weten hoeveel calorieën ik verbrand tijdens mijn work-out en het feit dat de activiteit niet verschijnt op Strava vond ik lastig te verstouwen. Omdat ik een keer een ander programma wilde gebruiken, leek het er ook op dat ik een andere app moest gebruiken dan diegene die ik normaal gebruik om mijn voortgang bij te houden. Ook daar baalde ik van. 

Opeens realiseer ik mij dat ik best wel dwangmatig bezig ben met het tracken van mijn gezondheid. Als ik mijn horloge niet draag, dan voelt het alsof de work-out niet telt, alsof het eigenlijk nooit gebeurd is. Maar dat is natuurlijk niet zo. Ik zet nog steeds meer dan 10.000 stappen, ik verbrand nog steeds dezelfde hoeveelheid calorieën, ik ben nog steeds naar de sportschool geweest. 

Feit is dat ik eigenlijk bang ben om weer terug te vallen in oude gewoontes. Niet alleen omdat ik mij nu zo goed voel, maar ook omdat mensen anders op je reageren wanneer je zwaarder bent. Het tracken van al die dingetjes was dan ook mijn manier om controle te houden, maar dat is natuurlijk schijnveiligheid. Het lijkt mij goed om dat voor nu even los te laten en te leren vertrouwen op mijzelf. Dus het horloge blijft op het nachtkastje. Zo kan mijn huid ook even herstellen.