Sjouke uit Leeuwarden loopt marathon in Timor om geld op te halen voor lokale bevolking

LEEUWARDEN - Sjouke Elzinga uit Leeuwarden loopt op 30 oktober mee met de Muskathlon op Timor, een marathon om geld in te zamelen voor armoedebestrijding op die plek. Al bijna vijf jaar geleden kwam hij op het idee om op een sportieve manier bij te dragen aan wat meer rechtvaardigheid in de wereld, maar de coronacrisis gooide steeds roet in het eten. Nu is het eindelijk zover: “Na de annulering dacht ik eerst ‘laat maar dan’, maar dat was toch niet wat ik echt wilde. Ik voelde mij geroepen om iets te doen tegen het onrecht in de wereld. Dit is mijn droom.” 

Sjouke staat, als wij hem spreken, op het punt om te vertrekken naar Timor, een eilandje van Indonesië. Hij maakt zich op voor een sportieve prestatie waar hij al vijf jaar over droomt en waar hij het afgelopen jaar zo naar heeft toegeleefd. Sjouke doet namelijk mee aan de Muskathlon, een evenement dat georganiseerd wordt door Compassion waarbij atleten een marathon lopen om geld op te halen voor de lokale bevolking: “Ik voel nog geen zenuwen, maar wel gezonde spanning,” geeft hij toe. De training voor de marathon zit er inmiddels wel al op: “Nu is het een kwestie van heel blijven, herstellen en conditie op peil houden. Ik heb de langste tocht, van 34 kilometer, achter de rug en dat ging goed.” Hij heeft de afgelopen periode vaak met de regenjas aan gerend. Niet vanwege het natte weer, maar om te trainen voor de omstandigheden op Timor: “De temperatuur en de luchtvochtigheid zijn daar heel hoog, daar moet je je lichaam op voorbereiden.” 

Een lange aanloop

De meeste atleten die meedoen aan de Muskathlon bereiden zich ongeveer een jaar voor, maar Sjouke is inmiddels al bijna vijf jaar bezig met zijn proces: “In 2019 heb ik mij ingeschreven omdat ik mij geroepen voelde om iets te doen aan de onrechtvaardigheid in de wereld. Zelf was ik nooit zo’n hardloper, maar mijn vrouw heeft mij enthousiast gemaakt. Ik sloot mij aan bij een hardloopgroep van AV Leonitas en ben sindsdien verkocht.” Dankzij de professionele begeleiding van de club kon hij zich goed voorbereiden op de marathon en de reis, die in april 2020 zou vertrekken: “In februari kwamen alle atleten nog samen. Toen hadden we het al over het coronavirus, dat toen in China en Italië rondging. We zeiden tegen elkaar; stel dat de vliegvelden hier ook dicht gaan? Maar dat konden we ons niet voorstellen.” Een maand later ging ook Nederland op slot: “De reis werd eerst een half jaar uitgesteld, toen nog een half jaar en vervolgens volledig geannuleerd. Daar was ik echt heel erg teleurgesteld over.” 

Atleten krijgen de keuze om hun geld terug te krijgen (ze betalen een eigen bijdrage naast het geld dat zij inzamelen voor het goede doel) of om op een later moment met een reis mee te gaan: “Ik had bijna gezegd ‘laat maar dan, geef het geld maar terug’. De verbondenheid tussen de atleten was totaal verdwenen. Mijn innerlijke vuurtje was echt even helemaal uit. Toen besefte ik mij dat ik niet wilde opgeven en dat ik boven mijn omstandigheden moest uitstijgen. Dit was mijn droom, dit moest ik doorzetten.” 

Iets doen tegen onrecht

Toen de coronamaatregelen werden opgeheven, begon Muskathlon weer met het organiseren van reizen. Eén daarvan ging naar Indonesië, een land waar Sjouke zelf al eens was geweest: “Indonesië is een prachtig land dat geliefd is door veel toeristen, maar er is ook veel armoede. Die andere kant van het land zien veel mensen niet. In de sloppenwijken in de steden heerst veel armoede, maar ook op het platteland.” Timor is één van die plekken waar de bevolking erg arm is. Eén van de manieren hoe de lokale bevolking daar aan inkomsten komt is het kopen van een biggetje, die afmesten en vervolgens weer verkopen: “Van het geld dat zo’n varken oplevert, kan het gezin onderhouden worden. Sommige gezinnen zijn zo arm, dat ze zelfs zo’n big niet kunnen kopen. Het komt daar dan voor dat ze hun oudste dochter verkopen of verhuren. Zij komen, vaak al op hele jonge leeftijd, in de porno- of seksindustrie terecht.” Sjouke is even stil. “Dat is echt niet oké, dat zoiets gebeurt.” 

Alle atleten die meedoen aan de Muskathlon hebben 10.000 euro of meer opgehaald voor de bestrijding van armoede, waardoor dat soort praktijken hopelijk verdwijnen: “Compassion Nederland werkt samen met Compassion Indonesië om ervoor te zorgen dat het geld wat wij meenemen, zo’n half miljoen euro, bij projecten komen die langdurige impact hebben op de lokale bevolking. Het geld wordt onder andere gebruikt om gezinnen zulke biggetjes te geven, om watervoorzieningen te creëren voor gewasbewatering, voor de bestrijding van stadsarmoede en voor alleenstaande, jonge moeders.” 

Tijdens zijn reis gaan Sjouke en de andere atleten langs deze projecten: “Verbinding is een heel belangrijk aspect van de Muskathlon. We steunen die projecten financieel, maar laten ook zien dat er mensen zijn die oog hebben voor hun situatie en die daar wat aan willen veranderen. Dat is minstens zo waardevol.” Verbinding ontstond ook in Nederland, toen Sjouke bezig ging met het inzamelen van het geld: “Ik vond het heel bijzonder hoe betrokken mensen zich voelen bij mijn reis en het goede doel.” 

De reis

Sjouke kijkt uit naar de reis, waarin alles samenkomt: “De eerste dagen staan in het teken van het bezoeken van verschillende projecten en het acclimatiseren, want de omstandigheden zijn natuurlijk heel anders. Ook krijgen we de kans om onze sponsorkindjes te ontmoeten.” Elke atleet heeft tenminste één sponsorkind dat zij elke maand financieel steunen, waarmee ze worden voorzien van onderwijs, medische zorg en voeding. Op donderdag is het dan zover, dan gaat de marathon al om 5.00 uur van start. Hoewel Sjouke hier al jaren mee bezig is, is de sportieve prestatie voor hem niet het belangrijkste: “Als ik in Nederland hardloop, dan wil ik een goede tijd neerzetten. Maar hier draait het niet meer om de tijd, dat laat ik los. Het gaat erom dat ik mij inzet om de wereld wat rechtvaardiger te maken.”

Doorzetten

Na vijf jaar staat Sjouke dan eindelijk aan de start van de Muskathlon. Terugblikkend denkt hij dat hij vooral heeft leren doorzetten: “Ik heb geleerd dat je je dromen en roeping altijd moet blijven najagen, wat de omstandigheden dan ook zijn. Opgeven is geen optie, want de prijs die de lokale bevolking dan betaalt is veel hoger.”

Wil je ook een steentje bijdragen aan het werk van Compassion in Indonesië? Steun dan de inzamelingsactie van Sjouke. Dat kan tot een maand na de Muskathlon. Scan de QR-code of ga naar www.bit.ly/SjoukeMuskathlon.