RondOm Vandaag keek naar damesfinale ijshockey met ijshockeyster Zoey
SportLEEUWARDEN - De achttienjarige Zoey Kramer uit Leeuwarden speelt ijshockey op het allerhoogste Nederlandse niveau. Meerdere teams, waaronder de Nederlandse U18-selectie en het damesteam van OG Capitals in Leeuwarden, kunnen rekenen op haar talent. Met veel spanning volgde ze de ijshockeywedstrijden tijdens de Olympische Spelen in Italië en samen met haar kijkt RondOm Vandaag de damesfinale, waarin Canada het opneemt tegen de Verenigde Staten.
Op een plank hoog boven de televisie staan Zoey’s trofeeën. Ze verschillen van klein naar groot en goud en zilver. We bewonderen ze terwijl voormalig Nederlands ijshockeyer én commentator Ron Berteling, bij wie ze enkele trainingsdagen volgde, de finalewedstrijd inluidt: “Mijn mooiste trofee staat op mijn kamer,” vertelt ze. “Dat is mijn ‘Women of the Match’-trofee. Die kreeg ik vorig jaar op het WK, na de wedstrijd tegen Groot-Britannië. Ik was die wedstrijd heel blij met hoe ik presteerde en ik ben daarom ook trots dat dat beloond werd.”
Een shorthanded goal, wauw!
Zoey verwacht dat de Canadese vrouwen zullen winnen. De sport is ontstaan in Canada en de competitie daar staat bekend als één van de beste ter wereld. Het is dan ook niet gek dat Canada bekend staat als hét ijshockeyland en voor de Spelen al werd gezien als titelkandidaat. Maar ijshockey is in de Verenigde Staten minstens zo populair en het feit dat er veel speelsters uit de PWHL, de beste Amerikaanse competitie voor vrouwen, op het ijs staan maakt dat er twee gelijkwaardige teams op het ijs staan.
Beide teams zijn sterk, merkt Zoey op, maar het afronden gaat nog net niet goed genoeg. “Ze winnen niet makkelijk van elkaar. Ze zijn echt gelijken.” Ze gaat rechtop zitten op de bank als één van de spelers met de puck keihard richting het goal van de tegenstander schaatst: “Oeh, een breakaway!” roept ze. De speelster schiet over: “Ja, dat gebeurt ook weleens,” voegt ze er lachend aan toe.
In de groepsfase won de VS met 5-0 van Canada. Nu het zo gelijk op gaat is het leuker om te kijken, vindt Zoey: “Oh dat was een shorthanded goal, oh wauw,” zegt ze enthousiast wanneer de Canadese Kristin O’Neill de 1-0 maakt. “Die zijn altijd leuk om te zien, want dan sta je met vier tegen vijf en scoor je alsnog met een man minder. Dat vind ik wel echt heel mooi.”
Goud voor de VS
Hoewel de Verenigde Staten meer kansen kunnen creëren in de tweede en derde periode, blijft Canada op voorsprong. Ondertussen zien we op tv de herhaling van een jongetje dat een ijshockeypuck vangt en er erg blij mee is. “Die mag je dan houden,” reageert Zoey’s moeder Marian, die ook meekijkt. De ouders steunen de ijshockeydroom van hun dochter: “Mijn ouders zijn er bijna altijd bij,” vertelt ze terwijl ze nauwlettend de tv in de gaten houdt. “Mijn vader was voor een lange tijd mijn coach en gaat met mij mee naar training, zelfs als dat in Tilburg is voor trainingen van het Nederlandse U18-team.” Ze beseft dat ze dankzij haar ouders veel kansen krijgt: “Door het vele rijden, de begeleiding en de mentale steun kan ik mij blijven ontwikkelen.”
Ze focust zich weer op de wedstrijd op tv. Pas in de derde periode lijkt de VS zich terug te willen knokken. Met nog twee minuten op de klok nemen ze een risicovol besluit. Goalie Aerin Frankel wordt van het ijs gehaald voor een extra aanvaller en dat heeft succes. Aanvoerster Hilary Knight scoort, net voor de buzzer gaat, de gelijkmaker. De wedstrijd gaat verder in overtime. Drie Canadezen nemen het op tegen drie Amerikanen om de ´golden goal´ te scoren en dat lukt Ann-Renée Desbiens met een knappe backhand-schot. Goud voor de VS!
IJshockey in Nederland
“Dat de wedstrijd pas in overtime werd beslist, had ik niet verwacht,” zegt Zoey, maar ze snapt het wel: “De VS wilde het meer.” Tijdens de wedstrijd vielen de joelende supporters van beide teams op. IJshockeyteams, ook de dames, kunnen in landen als de VS en Canada rekenen op veel publiek. In Nederland is ijshockey minder groot: “Nederland heeft het supergoed gedaan op de Olympische Spelen, maar ik vind het jammer dat de Nederlandse ijshockeyteams zich niet hebben gekwalificeerd. Ik hoop dat dat in de toekomst wel lukt en als het zover is, dan sta ik maar al te graag op het ijs.”
Zoey speelt al sinds haar zevende ijshockey: “Toen ik zei dat ik wilde ijshockeyen, keken mijn ouders wel even verbaasd op. Mijn vader volgde de sport wel op televisie, maar ze hadden niet verwacht dat ikzelf het ijs op wilde.” Inmiddels speelt Zoey in meerdere teams, zowel met heren als dames, en in het Nederlandse talententeam. Ze is ambitieus en heeft hoge eisen voor zichzelf. De druk om te presteren is wel eens hoog, geeft ze aan: “Er zijn maar weinig spelers, dus je moet hard werken.” Als ze een wedstrijd verliest, is de sfeer in de auto op de terugweg niet om over naar huis te schrijven: “Als het niet goed ging, merken we dat meteen,” vertelt haar moeder. Desondanks geniet ze nog erg van de sport: “Op dit moment vind ik het echt superleuk en ik zie wel waar het me brengt.”
