Zes bijzondere boekentips over rouw

FRIESLAND - Rouw is een natuurlijke en gezonde reactie op verlies. Vaak verwacht je van jezelf dat je na het verlies van een dierbare hier zo snel mogelijk weer bovenop moet komen, maar het is ook goed om je even niet goed te voelen. Je mag rouwen, sterker nog, wanneer je deze gevoelens wegdrukt kan dit later nog veel meer impact op je hebben. Dus geef het de tijd en wees lief voor jezelf. En heb je wat extra hulp nodig? Wellicht kan één van onderstaande boeken je hierbij helpen:

Je bent jong en je rouwt wat van Lisanne van Sadelhoff

Toen haar moeder overleed, dacht Lisanne van Sadelhoff (1989) als een typisch kind van haar generatie: er is vast wel een handboek met een helder stappenplan waardoor ik rouwen snel van mijn to-do-list kan schrappen. Guess what: dat was er niet.

Je kunt het maar één keer doen van Barbara van Beukering

Een persoonlijke zoektocht naar sterven, het grootste taboe in ons leven.

LEEF van Bibian Mentel

Bibian Mentel kreeg sinds het jaar 2000 vijftien keer de diagnose kanker. In LEEF lees je hoe Bibian na elk slechtnieuwsgesprek snel de knop omzette en hoe ze er heel bewust voor koos om te leven. Want leven deed ze.

Tomke: Leave pake Durk van Auck Peanstra

Op in dei wurdt pake Durk siik en stjert. Tomke hat fertriet. Meielkoar nimme se ôfskie fan pake.

Je mag mij altijd bellen; 1001 dagen van rouw van Karin Kuiper

Op zijn veel te vroege dood volgde een periode van vallen en opstaan, waarin het verlies als zoutzuur doorvrat. Zonder hulp van anderen redt niemand het, maar toch stond bovenaan haar ergernissenlijst het goedbedoelde zinnetje ‘Je mag mij altijd bellen’. Want hoe welgemeend ook, dit is hulp die je met lege handen achterlaat...

Omdat je in je diepste wanhoop niet wilt bellen en niet kúnt bellen, omdat je slechts denkt: nee, het gaat niet! Zij moeten míj bellen!

Je bent niet alleen van Isa Hoes en Merlijn Kamerling

In hun eerste gezamenlijke boek Je bent niet alleen beschrijven moeder Isa Hoes en zoon Merlijn Kamerling hoe het is om te rouwen om iemand die heel dicht bij je stond. Zo dichtbij dat door het wegvallen van die persoon je leven totaal anders wordt. In het geval van Isa en Merlijn was die persoon een echtgenoot en vader, Antonie Kamerling. Isa en Merlijn reiken handvatten aan om met zulk intens verdriet om te gaan. Ook gaan Isa en Merlijn in gesprek over de verschillende vormen van rouw met Kluun en zijn dochter Eva, met Humberto Tan, met Xandra en Lola Brood, met Marjan Huydts over haar dochter Fréderique, en met Edwin Spee en Julian van de Kamp, de weduwnaar en zoon van Bibian Mentel.