Column Desirée van Dijk-Attema: Complimenten
ColumnWat ik lastig vind, is complimenten in ontvangst nemen. Terwijl ik het zelf wel heel belangrijk vind om complimenten te geven. Echt kunnen zeggen wat je goed vindt en waarom. Gewoon dankjewel tegen iemand zeggen voelt zo fijn.
Ik kreeg laatst thuis een kaartje van iemand die mijn column graag leest. Het was voor mij bijzonder en ik was er heel blij mee. Maar toen ik één van mijn buren tegenkwam die dezelfde boodschap had, voelde ik me een beetje ongemakkelijk. En aan de oprechtheid van het compliment twijfel ik echt niet.
Misschien heeft het ermee te maken, dat ik zo’n acht jaar geleden hierin ben gerold, zonder mijzelf daarin serieus te nemen. Ik ben immers geen schrijver of columnist en wil daar ook niet arrogant of opschepperig over zijn.
Het heeft beslist niet te maken met perfectionisme, want ik ben geen perfectionist. Alles kan altijd beter, maar niet alles hoeft altijd beter. Deadlines zitten me niet dwars en voeren ook de druk niet op. Misschien is het zelfs wel “hoera ik mag weer” en onderwerpen komen vanzelf boven borrelen.
In mijn werk als directeur is het voor mij veel vanzelfsprekender om te kunnen beoordelen of ik iets goed of niet goed heb gedaan. In die rol is het veel gemakkelijker om een compliment aan te nemen. Maar schrijven is een liefhebberij en een die ik zelf niet zo serieus neem.
Dat ik het zo moeilijk vindt om persoonlijk een compliment in ontvangst te nemen heeft misschien wel te maken met mijn opvoeding. Als piekerende tiener had ik moeite met zelfwaardering en zelfverzekerdheid. En dat is echt geen verwijt aan mijn ouders, omdat ik denk dat ze zich daar helemaal niet van bewust waren. Ze dachten dat hun opgroeiende dochter bezig was onafhankelijk en zelfstandig te worden en hen daar niet zo bij nodig had.
Anderen moedig ik vaak aan om complimenten in ontvangst te nemen. Je hebt het verdiend, écht. Nu moet ik nog de kunst leren beheersen om waardering niet weg te wuiven of af te zwakken, door ‘dank je wel’ of ‘wat fijn om te horen’ te zeggen.
