Column Desirée van Dijk-Attema: Druilerig en mooie herinneringen
ColumnWeer een natte en grijze dag en het is net alsof we weer een stapje terug zetten in donker en somber winterweer. Een kop koffie halen terwijl ik naar buiten kijk. En dan ineens zie ik ze, de eerste prachtige rode bloemen in de Camelia. Dat is genieten en het grijs buiten, waar ik zo over kan zeuren, valt helemaal weg. En ieder jaar gaat het eigenlijk op dezelfde manier en laat ik me verrassen door de bloemen van die Camelia.
Ik heb een beetje een rare week achter de rug, waarin ik werd geconfronteerd met het overlijden van drie mensen die ooit deel uitmaakten van mijn leven. Allereerst een vroegere schoolvriendin. We begonnen samen op de MEAO en waren de eerste jaren meestal in elkaars gezelschap te vinden. En zoals dat kan gaan verwatert het contact door andere vakkenpakketten, werk, verhuizing en wat er verder in je leven gebeurt. Maar het eerste wat er boven kwam waren de warme herinneringen aan twee tieners voor het eerst op school in de grote stad.
Daarna een vroegere werkgever, tevens mijn eerste werkgever, iemand die erg heeft bijgedragen aan mijn ontwikkeling. Ik heb kritisch leren kijken naar de juridische dossiers, maar ook naar beeldende- en podiumkunst. En ondertussen deelden we tips over nieuwe boeken die we wilden lezen. Tijdens het sollicitatiegesprek vonden we elkaar in de humor van het boek Van Geluk Gesproken van Marijke Höweler. Ik weet het nog steeds en kennelijk is het voor mij een waardevolle herinnering.
De derde is een voormalige bewoner van Aldlânstate. Een bijzondere man die door zijn hersenziekte niet altijd goed werd begrepen. Hij maakte kleine beeldjes van afval en die staan nog steeds in een vitrinekast, ook al woont hij niet meer in Aldlânstate. Ik ben er nog weer eens even langsgelopen. Koffiebekertjes, stukjes cadeaupapier, hout, koordjes er zit van alles op en aan. De beeldjes zijn niet meeverhuisd naar het verpleeghuis waar hij het laatste jaar doorbracht. Ze blijven waar ze nu zijn en we zullen de maker ervan niet snel vergeten. Hij was overigens dol op bloemen, ook die van de Camelia.
