Ooit verkocht Wijko sigaretten in ‘zijn’ Primera,nu faciliteert hij fietsreizen in heel Europa

NOORDWOLDE - Wijko Farnholt groeide op achter de balie van de Primera in Noordwolde, maar het leven bracht hem al snel ver buiten het dorp. Van lange reizen door Azië en Zuid-Amerika tot wielrennen in Frankrijk: op reis ontdekte hij waar zijn interesses lagen. Inmiddels combineert hij zijn liefde voor reizen en fietsen met zijn eigen bedrijf CycleClassicTours/CCTBikeRental.com. 

Wijko groeit op in een ondernemersgezin uit Noordwolde. Al tientallen jaren runt zijn familie de lokale Primera-winkel: “Dat hebben we zo’n dertig jaar gedaan,” berekent hij snel. “Het begon als een ouderwetse sigarenwinkel en later kwamen daar nieuwe dingen bij. Lectuur, kantoorartikelen, op een gegeven moment zelfs een videotheek. Het werd doorgegeven van vader op zoon.” Het was daarom vanzelfsprekend dat Wijko de zaak overnam: “Dat wilde ik ook graag. Ik had geen idee wat ik anders moest doen. Je werkt mee, je neemt het over. Dat is het, weet je wel.” Hij genoot ook van het werk: “Ik heb een fantastische tijd gehad. Het was hartstikke gezellig. We kregen iets van 1100 man per week over de vloer en die kende je ook allemaal. Een lokale winkel had toen nog een sociale functie.”

Op reis

Hij werkt altijd hard, en wat hij verdient gebruikt hij om op reis te gaan: “Op mijn achttiende ben ik voor het eerst naar Indonesië gegaan. De vader van een vriend had op Jakarta een rotanfabriek geopend, dus daar gingen we naartoe.” Wijko ontdekt een heel andere wereld: “Ik zou in eerste instantie in Indonesië blijven, maar toen heb ik al heel snel gezegd: Ik weet niet wat jullie doen, maar ik ga verder.” Hij gaat op reis in de regio en sindsdien vormt zijn reislustigheid een rode draad in zijn leven: “Toen had ik het wel te pakken inderdaad.” Met zijn toenmalige vriendin - Wijko is dan inmiddels eigenaar geworden van de Primera in Noordwolde - gaat hij zeven maanden op fietsvakantie in Nieuw-Zeeland: “Toen was ik eigenlijk een beetje verwend geraakt,” geeft hij toe. “Dat was natuurlijk prachtig.”

Hij beseft na die reis dat de wereld groter is dan Noordwolde en dat hij niet langer de Primera wilde runnen. Hij verkoopt de zaak en vliegt naar Bangkok: “Het plan was om van Bangkok naar Beijing te fietsen voor de Olympische Spelen, maar die reis ging maar door.” Na een paar maanden door Azië te hebben gereisd, gaat Wijko naar Frankrijk om Frans te studeren: “Ik had mijn racefietsje meegenomen, dus in de ochtend ging ik naar school toe, en in de middag ging ik fietsen.” Hij was altijd al gek op die sport: “Als tienjarig jongetje keek ik al elke etappe van de Tour de France. Ik vond dat geweldig.” Midden twintig gaat hij zelf wielrennen, al was dat niet al te serieus: “Ik was nogal een vrijbuiter,” lacht hij nu. “Ik stond in die winkel met een paf in mijn handen, ging altijd op stap, in het weekend veel bier drinken.”

Positiviteit is het allerbelangrijkste wat er is. Je moet vooruit kijken, niet achterom

Omdat hij in Frankrijk elke dag ging wielrennen, zag zijn leven er heel anders uit. Hij kreeg een berg van een conditie, zegt hij zelf, maar toen kwam de winter: “Dan begon het weer te kriebelen en ging ik weer op pad.” Uiteindelijk is hij bijna drie jaar op reis: “In Argentinië ging ik naar een Spaanse taalschool en ik kreeg de mogelijkheid om die school over te nemen. De plannen waren eigenlijk al heel ver.” Voor vertrek is hij even in Nederland, waar hij naar een feestje in Oldemarkt gaat: “Daar kwam ik mijn huidige vrouw tegen. Ik nodigde haar uit om naar Argentinië te komen.” Hij komt erachter dat de taalschool toch niet echt een goed idee is: “Ik besloot het hele project af te blazen en weer naar Nederland te gaan.”

Het begin van CycleClassicTours

Inmiddels is Wijko dan veertig en is hij de afgelopen jaren nauwelijks langer dan een paar maanden op één plek gebleven: “Dat eerste jaar was echt moeilijk. Je bent al zolang weg geweest. Je raakt een beetje vervreemd van je eigen omgeving. Het is niet gezond hoor.” Hij gaat het eerste jaar bij zijn moeder wonen en ondertussen werkt hij op Schiphol: “Eigenlijk de mooiste baan van mijn leven, je ziet iedereen voorbij komen.” Het ondernemersbloed kruipt echter waar het niet gaan kan: “Ik heb de tijd genomen om na te denken over wat ik nog echt wilde doen. Ik ben altijd al gek geweest op de voorjaarsklassiekers, zoals de Ronde van Vlaanderen en Paris-Roubaix. Dat moest de basis worden.” Hij begint met het organiseren van reizen rondom die wielrenmonumenten: “Ik nam mensen uit bijvoorbeeld Australië, de Verenigde Staten en Engeland mee om de klassieker eerst zelf te fietsen en daarna naar de wielerronde te kijken.” De wielrenreizen van Wijko worden steeds succesvoller: “Er zat alleen heel veel werk aan, met name de logistiek kostte veel tijd.”

Rond die tijd krijgt het bedrijf een aanvraag van iemand die fietsen wil huren in Nice: “Omdat ik daar gewoond had, kon ik ze verbinden met een lokale touroperator.” Daar ligt het echte begin van CycleClassicTours (CCT). Ze verleggen de focus van het organiseren van hun eigen reizen naar het verbinden van reizigers met lokale verhuurders en reisorganisatoren. Binnen no-time bouwen ze een enorm netwerk op in heel Europa: “Ik durf wel te zeggen dat we het grootste fietsverhuurplatform voor sportieve fietsen in Europa zijn.” Van racefietsen voor de iconische klim-etappes uit de Tour of de Giro, tot gravelbikes voor lange fietsafstanden van onder andere de EuroVelo, CCT zorgt dat reizigers een veilige, compleet uitgeruste en mooie fiets krijgen van lokale fietsverhuurders. Daarnaast hebben ze ook een eigen vloot: “Daarmee doen we onder andere evenementen. Laatst hebben we bijvoorbeeld een toer georganiseerd voor internationale medewerkers van de Nederlandsche Bank.” Ook stellen ze hun fietsen beschikbaar voor internationale sporters die in Europa meedoen aan wedstrijden zoals triatlons.

Positief blijven en vooruitkijken

Inmiddels is het bedrijf flink uitgebreid: “Nu werken we met vier man op kantoor en hebben we onze eigen mechanieker en chauffeurs.” Dat had hij niet verwacht: “Natuurlijk zag ik er wel potentie in dat netwerk, maar dat het zo zou uitpakken, dat wist ik niet.” Toch was het niet altijd rozengeur en maneschijn. Bijvoorbeeld toen in 2020 de coronacrisis uitbrak: “Het eerste jaar was bizar. Er was niets te doen.” Opeens had Wijko tijd om na te denken over hoe hij zijn bedrijf wilde inrichten. Niet meer gestuurd door de hectische, dagelijkse praktijk maar door zijn eigen visie: “Ik heb die twee jaren een heerlijke tijd gehad. Ik kon alles echt opzetten en onze draai vinden. Corona is voor ons goed geweest.”

Die instelling karakteriseert Wijko als ondernemer, en misschien ook wel als mens: “Positiviteit is het allerbelangrijkste wat er is. Je moet vooruit kijken, niet achterom.” Hij geniet van zijn werk; van de hectiek in de lente- en zomermaanden en ook van de rustige momenten als het weer herfst wordt: “Doen wat je leuk vindt, dat is onmisbaar.” Dromen voor zijn bedrijf heeft hij nog genoeg: “We doen alles stapje voor stapje. Geen gekke dingen, niemand over de kling jagen. We hebben nu een aantal nieuwe fietsen, zijn wat kansen in Duitsland aan het onderzoeken, we nemen onze tijd.”