Melle en Tine de Vries-Zuidema zijn 65 jaar getrouwd
Persoonlijke verhalenWOLVEGA - Het was 25 januari 1961, een ijskoude winterdag. Buiten was het -10 graden Celsius, maar in de kerk in Kollumerzwaag hing geen kou, maar liefde in de lucht. Die dag zeiden Melle (91) en Tine (88) ‘ja’ tegen elkaar. 65 jaar later staat die belofte nog steeds en werd de liefde opnieuw feestelijk gevierd met vrienden en familie.
Melle en Tine ontmoetten elkaar in hun tienerjaren. Melle werkte toen in een bakkerij, samen met Tine’s zus. “Ik mag dit eigenlijk niet zeggen,” begint hij, “Maar ik had toen stiekem een oogje op haar. Ze nodige me uit om oud en nieuw bij haar thuis te vieren, maar die avond kwam ik erachter dat ze al verkering had.” Lang hoefde Melle niet te treuren, want diezelfde avond maakte hij kennis met Tine. Hij vertrok daarna naar Amsterdam voor militaire dienst, ver weg van zijn woonplaats Lytsepost en ver weg van Tine, die in Sânbulten woonde. In een brief vroeg hij haar mee uit naar de schaatsbaan en toen hij terug kwam, was het eerste afspraakje een feit. “Onze houtjes waren vastgebonden aan de bagagedrager, dus Tine moest voorop de stang van mijn fiets gaan zitten. Dat soort herinneringen blijven hangen,” glimlacht hij.
We zijn heel dankbaar dat we gezond zijn en zulke jubileums kunnen vieren
Samen verder
In 1961 trouwde het stel en verhuisden ze naar Wolvega, waar Melle een nieuwe baan als vrachtwagenchauffeur had gekregen. Tine was tot die tijd kleuterjuf geweest, maar werd geacht daarmee te stoppen zodra ze getrouwd was. “Zo ging dat toen,” blikt ze terug. Het was een flinke omschakeling: van de één op de andere dag verruilde ze het platteland voor een woonwijk in een onbekend dorp, waar ze urenlang alleen thuis zat. Toen de plaatselijke kleuterschool haar vroeg als invaljuf te komen werken, aarzelde ze dan ook geen moment. “Dat is echt mijn redding geweest. Anders had ik me stierlijk verveeld en waarschijnlijk heel veel heimwee gekregen.”
In de jaren die volgden, kregen Melle en Tine twee kinderen: dochter Anjo en zoon Piet. Zij groeiden op in het huis waar hun ouders nog altijd wonen. Hoewel ze volop bezig waren met werk, school, vrijwilligersactiviteiten en hobbymatig klussen, kende het gezin ook moeilijke tijden. Zowel Melle als Tine hebben te maken gehad met fysieke gezondheidsproblemen, maar daar weiden ze liever niet te veel over uit. “Je kunt wel terug blijven kijken, maar wij kijken liever vooruit. We zijn heel dankbaar dat we nu gezond zijn, oud mogen worden en zulke mooie jubileums kunnen vieren,” zegt Tine.
Volgens haar is het geheim van een goed huwelijk wederzijds respect. “Mensen zijn verschillend en hebben allemaal andere karakters. Dat moet je respecteren. Natuurlijk heb je soms meningsverschillen, maar je moet wel samen verder. Dan moet je soms water bij de wijn doen.”
Mooie dagen
Op 25 januari kwam de familie samen bij restaurant Bruisss. Samen met de kinderen, de vier kleinkinderen, twee bonuskleinkinderen en vier achterkleinkinderen genoten Melle en Tine van een gezellige brunch, waarna nog meer familie, buren en oud-collega’s aansloten voor een receptie. Een dag later kwam burgemeester Stieneke van der Graaf op bezoek om ze te feliciteren. Zij bracht niet alleen een bos bloemen mee, maar ook een kopie van de originele trouwakte uit de voormalige gemeente Kollumerland. “Dat vonden we heel leuk,” vertelt het echtpaar enthousiast. “We hebben hele mooie dagen gehad.”
