Column Melissa: Is er een mentaliteitsprobleem in de Friese sport?

Afgelopen weken reisde ik door het mooie Friesland naar zeker vijftien amateur voetbalclubs. Voor onze edities RondOm Leeuwarden, RondOm de Stellingwerven en RondOm Heerenveen maakten we een heuse voetbalspecial waarin alle voetbalclubs uit de regio aan bod kwamen; van de allerbeste amateurs tot de zondagse kelderklasse, iedereen kreeg de kans om hun zegje te doen. 

In gesprek met de hoofdtrainers, assistent-trainers, aanvoerders en spelers hoorde ik over het voetbal in Friesland; over de liefde voor het spelletje, de bloedfanatieke derby’s, de stiekeme traantjes achter zonnebrillen bij degradatie of juist promotie. Veel hoogtepunten passeerden de revue, zoals de promotie van De Blesse of Langezwaag, maar men was ook bloedeerlijk over wat er niet goed ging. De mentaliteit onder de spelers was één van die dingen waar de clubs mee worstelen. Vroeger, zo begrijp ik tenminste, draaide alles om voetbal, zeker bij clubs die in de hogere klasses spelen. De trainers van nu waren ooit spelers die echt alles over hadden voor hun team en club. Nu is dat anders, concludeer ik uit hun verhalen.

Hoe kan het dat zoveel teams worstelen met een mentaliteitsprobleem? Ik ben het mij af gaan vragen waar dat aan ligt, want ook in gesprek met mensen uit andere sporten hoor ik dezelfde verhalen over ongemotiveerde spelers, te weinig vrijwilligers en steeds minder supporters. Volgens veel mensen (waaronder ikzelf) zijn die problemen ontstaan omdat de samenleving steeds egoïstischer is geworden. Het ‘ik’ staat steeds meer centraal, het ‘wij’ verdwijnt naar de achtergrond. De wereld is individualistischer geworden, maar is dat de oorzaak van het probleem of een gevolg van een ander, veel dieper probleem?

We leven in een rijk land waar steeds meer armoede is. Met een fulltime baan kun je amper een huis kopen, huur en boodschappen zijn onbetaalbaar. Is dat een samenleving waarin je tijd kan vrijmaken voor vrijwilligerswerk? Iemand die een rol van betekenis wil spelen binnen een club kan daarnaast moeilijk veertig uren werken, maar veel mensen kunnen die betaalde werkuren niet missen. 

Tegelijkertijd is de wereld groter geworden, waardoor het sociale leven zich lang niet altijd alleen maar in het dorp en op de club afspeelt én zijn veel spelers er tijdens de coronacrisis achter gekomen dat er meer is dan voetbal. Er is zeker een mentaliteitsprobleem binnen de Friese sport (en overal in Nederland) en dat probleem heeft vele oorzaken. We moeten dus opnieuw op zoek naar wat de jonge generatie sporters motiveert en wat nu de échte reden is waarom deze spelers minder gemotiveerd zijn om hun club te helpen.

Melissa Wijnja is journalist bij RondOm Vandaag. In haar columns schrijft ze over dingen die haar opvallen of raken. Ze zet u graag even aan het denken.