Veertig jaar na Songfestival staat Laura Vlasblom van Frizzle Sizzle nog steeds op het podium

DRACHTEN - Laura Vlasblom, geboren in Drachten, was zeventien toen ze namens Nederland meedeed aan het Songfestival. Wat begon als een vriendinnengroepje dat hun favoriete nummers zong, groeide uit tot landelijke bekendheid. Frizzle Sizzle vormde de basis van haar carrière. “Ik noem dat altijd mijn muzikale kleuterschool.”

Laura groeide de eerste twee jaren van haar leven op in Drachten. Daarna verhuisde ze naar Hilversum. “Muziek speelde al vanaf jongs af aan een grote rol in mijn leven. Mijn vader werkte bij een platenmaatschappij en mijn moeder bij een theaterbureau.” Op haar tiende ontmoette Laura Mandy Huydts (één van de drie andere zangeressen in Frizzle Sizzle), ze zaten bij elkaar in de klas. “We kwamen elkaar overal tegen en ontdekten dat we allebei groot fan waren van ABBA”, vertelt Laura. Ze begonnen samen te zingen bij Mandy thuis, in de muziekstudio van haar vader. Daar namen ze zelf nummers op en traden op bij kleine evenementen. Ook Marjon Keller en Laura’s zusje Karin waren vaak van de partij. Samen deden ze mee aan Kinderen voor Kinderen en kwamen ze, ook dankzij het netwerk van hun ouders, in contact met mensen uit de muziekwereld: “Op die manier ging het balletje rollen,” herinnert Laura zich.

Frizzle Sizzle ontstond terwijl de meiden nog op de middelbare school zaten. “We waren vijftien, zestien jaar oud, zongen in het Engels en hadden een vrolijke, popachtige uitstraling. Een beetje de sfeer van de Dolly Dots,” vertelt Laura. Hoewel zij zelf meer naar U2, Simple Minds en The Cure luisterde en zich het liefst zwart kleedde, ging ze mee in de popstijl van de groep. “Toch ging ik het avontuur aan.”

De grote doorbraak kwam toen de meiden een bestaand nummer instuurden naar het Nationaal Songfestival, de voorronde van het Eurovisie Songfestival. Frizzle Sizzle won en mocht Nederland vertegenwoordigen op het internationale podium. In 1986, tijdens het Songfestival in Noorwegen, eindigde de meidengroep als dertiende. Hun lied ‘Alles heeft een ritme’ is nog steeds een bekende meezinger. 

“In één keer ben je bekend”

Na het Songfestival kenden veel Nederlanders de meiden van Frizzle Sizzle. Er was geen sociale media en het aantal televisiezenders was beperkt. “Wie op televisie kwam, werd door vrijwel heel Nederland gezien. Vier jonge meiden op blote voeten vielen op,” vertelt Laura. De plotselinge aandacht was niet altijd makkelijk. “Mensen stonden bij mijn voordeur of gingen letterlijk aan mij hangen. Ze hadden een mening over me en lieten die ook horen.” Toch bleef ze nuchter: “Het besef van hoe groot het evenement eigenlijk was, drong later pas echt door.”

Een paar jaar na hun deelname aan het Songfestival viel Frizzle Sizzle uiteen. De meiden werden ouder en hun levens begonnen verschillende richtingen op te gaan. De één wilde studeren, de ander droomde van een solo- of duetcarrière. “Mijn zusje Karin koos voor de televisie en begon met werken bij Nederlandse televisieomroepen.” Voor Laura betekende het einde van de groep een nieuw hoofdstuk. Ze kijkt met veel waardering terug op die tijd: “Het is het beginpunt geweest in mijn carrière, de meidengroep was echt mijn muzikale kleuterschool.”

Na Frizzle Sizzle koos ze bewust voor het theater. Ze werd onderdeel van de theatergroep Jeans, waar ze ook samenwerkte met bekende namen als Bastiaan Ragas, Tony Neef, Antje Monteiro en Lenette van Dongen. “In het theater leerde ik hoe je een lied inhoud kon geven en hoe je een zaal moest bespelen”, vertelt Laura. Het verschil met een televisieoptreden was duidelijk voelbaar. Waar het bij het Songfestival vooral ging om één moment voor de camera, draaide het in het theater om avond na avond een publiek meenemen in een verhaal. “Jeans is de middelbare school van mijn carrière.”

Omgaan met verwachtingen

De ervaring die ze opdeed in het theater neemt ze nog steeds mee in haar huidige werk. Laura geeft workshops in stemacteren en zang en werkt in vocal groups met mensen die willen ontspannen door middel van zingen. Tevens leent ze haar stem nog steeds aan Disney karakters zoals Ariël de De Kleine Zeemeermin, Katrien Duck en andere series, en staat ze regelmatig op het podium met de tributeband Mr. Jones, waarmee ze afgelopen jaar meedeed aan The Tribute: Battle of the Bands. Zij coacht de zanger en regisseert de show.

“Juist dat vind ik leuk.” Ze merkt dat ze, nu ze meer ervaring heeft, steviger in haar schoenen staat. Waar ze vroeger moest leren omgaan met aandacht en verwachtingen, kan ze nu vertrouwen op haar jarenlange podiumervaring en weet ze hoe ze een zaal leest en contact maakt met haar publiek. Komend jaar gaat Laura het land in met haar eigen Sing along show “in 1 Adem” en toert zij met Mr. Jones langs de theaters. Volg haar op Instagram en Facebook en kijk voor meer info over haar workshop, vocal group Voice Vibes en lessen op lauravlasblom.nl

Hoe gaat het nu met Frizzle Sizzle?

Hoewel elk lid van Frizzle Sizzle haar eigen carrière heeft opgebouwd, zijn ze elkaar niet uit het oog verloren. De leden van Frizzle Sizzle zien elkaar nog ieder jaar. Karin woont in Amerika, dus als ze in Nederland is, spreken ze af om een hapje te eten en bij te praten. 

Het idee van een reünieoptreden is weleens besproken. “Of dat er daadwerkelijk komt, en hoe precies, weten we nog niet”, zegt ze.

Een andere beleving

Laura en het Songfestival zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Als kind keek ze het Songfestival samen met haar gezin: “We mochten opblijven op de zaterdagavond en zaten met z’n allen voor de televisie. Het was een jaarlijks moment waar we heel erg naar uitkeken.” Ze kijkt met veel plezier terug op haar eigen deelname: “Er is veel moois uitgekomen. Niet alleen de optredens en het verschijnen op televisie, maar vooral de ervaring die ik heb opgedaan. Die ervaring gebruik ik nog iedere keer als ik het podium opstap.” Ze ziet wel dat het Songfestival inmiddels een andere vorm heeft gekregen: “Door de jaren heen is het evenement veranderd,” denkt ze. “De nadruk ligt veel meer op de totale show dan alleen het lied zelf. De productie is groter, het visuele spektakel belangrijker.” Ook merkt ze dat meningen nóg sneller worden uitgesproken dan vroeger.

De kracht van muziek

Discussies rondom deelname van landen en politieke spanningen spelen een grote rol. Zo gaat Nederland, samen met een paar andere landen, dit jaar niet deelnemen aan het tv-spektakel. Omroep AVROTROS heeft besloten daarvan af te zien, omdat deelname onder de huidige omstandigheden (waaronder de toelating van Israël) niet te verenigen is met hun publieke waarden. Laura snapt dat het soms lastig is om het muziekfestival los te maken van de ontwikkelingen in de wereld: “Tegelijkertijd blijf ik geloven in de kracht van muziek als verbindend middel,” sluit ze af.