Column Désirée: Afsluiting

Dit is mijn laatste bijdrage voor deze krant. Ik maak, op eigen verzoek, na tien jaar plaats.

Toen ik eind 2015 mijn eerste bijdrage aanleverde, was ik benieuwd wie mijn schrijfsels zou lezen en daarop eventueel zou reageren. Bij mijn tekst staat natuurlijk altijd een foto en dat heeft ook tot gevolg dat mensen me herkennen en aanspreken. En soms gaat het dan over een stukje van een aantal maanden terug. Ik merkte ook in de loop van de jaren dat de krant steeds meer werd gelezen. Een grappige ervaring was dat iemand in een supermarkt in de krant stond te lezen, opzij keek en constateerde, ‘hé dat ben jij’.

Het schrijven van mijn bijdrage van 350 woorden begon vaak met dingen van de dag. Wel een beetje onder tijdsdruk, want kennelijk heb ik een deadline nodig om tot actie over te gaan. En vandaag begon mijn dag met een gesprek met een van mijn fijne buren en de zorgen over de gezondheid van een ernstig zieke partner. Onderweg in de auto bleef ik er nog een poosje aan denken.

Ik stapte met een hoofd vol gedachten de hal van Aldlânstate binnen en werd verrast door een feestelijk versierde hal. In Aldlanstate wonen op dit moment veel mensen via Carex en een aantal van hen heeft afgelopen zondag kerstversiering opgehangen. Het is zichtbaar met aandacht gedaan en ik hoor de hele ochtend al waardering voor degenen die er voor gezorgd hebben. In een wereld waarin er zoveel aan de hand is, is het heel fijn om gemeende complimenten te horen.

In 2019 deelde ik een stukje tekst van een liedje van Kraantje Pappie:

Adem in, adem uit
Een diepe zucht
Adem in
Want er zit liefde in de lucht
Eventjes bevriezen
Even niet meer op de vlucht
En ik weet zeker dat het liefde is
Ze hoeft er niets voor terug.

Luister even of kijk naar de video en bij voorkeur in de uitvoering met Joshua Nolet. Mij geeft het net even de luchtigheid en hoop die ik soms nodig heb.

Ik wens u liefde voor het nieuwe jaar toe!