Column Melissa: Ik ben het frame van ‘verwende’ millenial meer dan zat

Ik kwam laatst iets tegen op Twitter waarvan mijn bloed ging koken. Jort Kelder, je weet wel, die man van de Quote die tonnen per jaar verdient én één van de beste vrienden is van Mark Rutte, was in gesprek met een deskundige die vertelde dat er millennials naar de crisisdienst bellen omdat ze suïcidaal zijn omdat ze een tentamen niet hebben gehaald of hun relatie uit is. Elk weldenkend mens zou schrikken van dit gegeven en zich afvragen hoe het kan dat jonge mensen zó belast zijn dat dat soort dingen hen laten wankelen. Jort niet, die merkte grappend op dat het misschien beter zou zijn als dit soort mensen, in de leeftijd tussen ‘ik ben ouder van een jong kind’ en ‘ik ben net afgestudeerd’, inderdaad er een eind aan zouden maken.

Naast dat ik dit een erg grove opmerking vindt, wordt ik ook gewoon moe van al die oudere mensen met hun mening over jongere generaties. In mijn vriendengroep stort de één na de andere in, ze komen thuis te zitten met een burn-out of worstelen met angsten of depressies. Deze jonge mensen zouden in de bloei van hun leven moeten zijn, maar ik zie vooral dat ze uitgebloeid zijn. Dat is niet normaal en zou ons zorgen moeten maken, maar vooral de oudere generatie (maar ook genoeg mensen van onze eigen generatie) bagatelliseert deze problemen juist. Een hele generatie wordt geframed als snowflakes (sneeuwvlokjes), die zichzelf kwetsbaar vinden en daardoor in een slachtofferrol kruipen. Waardoor dit dan veroorzaakt zou worden, dan weet men natuurlijk niet, maar waarschijnlijk aan het feit dat we verwend werden als kinderen.

Ik word giftig van dat narratief. In de eerste plaats omdat wij niet bepaald invloed hebben kunnen uitoefenen op onze eigen opvoeding. Ten tweede, sinds wanneer kijken we alleen naar opvoeding om gedrag van een generatie te analyseren? Het leven van een kind speelt zich allang niet meer alleen thuis af. Met de komst van het internet heeft onze generatie altijd toegang gehad tot een onbeperkte stroom aan informatie, die we vaak ongefilterd meekrijgen. Wat dan niet helpt, is dat crisis na crisis onze beeldschermen vullen. De woningcrisis, de klimaatcrisis en de coronacrisis om er maar een paar te noemen. Het zijn crises welke deels door de oudere generatie zijn veroorzaakt maar waar vooral de jongere generaties zich zorgen om maken. Terecht ook, want zijn wij niet degenen die het door gaan maken?

Ik ben het frame van de ‘verwende’ generatie helemaal zat. Het is een manier van oudere generaties om zelf geen verantwoordelijkheid te hoeven nemen en de schuld bij iemand anders te leggen. Een frame die generaties mijlenver uit elkaar drijft, in tijden dat we juist elkaar nodig hebben. Laten we daarmee stoppen!

Melissa Wijnja is journalist bij RondOm Vandaag. In haar columns schrijft ze over dingen die haar opvallen of raken. Ze zet u graag even aan het denken