Column Rijkele Dijkstra: Arbeid

Vandaag de dag worden de problemen in de wereld terzijde geschoven en hebben we het eigenlijk nog maar over één ding, namelijk personeel. Waar in het begin er in een paar branches personeel te korten waren, zijn er nu overal grote problemen. Hoe lossen we dit op? Of is het wel op te lossen.

Je hoort elke dag nieuwe theorieën over hoe we Nederland weer goed werkende kunnen krijgen. Stoppen met deeltijdwerk, meer loon, bepaalde branches die maar moeten verdwijnen, arbeidsmigranten en nog veel meer goed bedoelde oplossingen. Volgens mij hebben we gewoon te lang oogkleppen voor gehad en is door verkeerd beleid een zeer ongewenste situatie ontstaan waar zeer ernstige gevolgen uit kunnen voortkomen. De radertjes waardoor Nederland draait kraken allemaal en het duurt niet lang of we hebben een gigantisch arbeidsinfarct.

Naar mijn mening is er door de uitgebreide coronasteun de afgelopen jaren geen natuurlijke selectie ontstaan binnen bepaalde branches en zijn bedrijven die normaliter al de deuren hadden gesloten nog steeds in bedrijf. We weten ook al decennia dat we vergrijzen en dat het werk toeneemt waar dan minder handjes voor beschikbaar zijn. Deeltijdwerken had al jaren terug in de ban gemoeten, de deskundigen die nu ineens roepen dat iedereen maar een paar uurtjes meer moet gaan werken zijn eigenlijk helemaal niet deskundig en komen veel te laat in actie.

Met alle plannen met betrekking woningbouw en onze technische infrastructuur erbij, kan het niet anders dan dat we de komende jaren alleen maar meer “shit” over ons heen krijgen. We zitten nu in een vicieuze cirkel die moet worden doorbroken. Geen handjes, geen nieuwe huizen, geen nieuwe huizen dan geen arbeidsmigranten, geen arbeidsmigranten dan ook geen nieuwe handjes. Zo zijn er nog een paar cirkeltjes op te noemen en ik zie op korte termijn geen uitkomst.