Column Rijkele Dijkstra: Slappe hap

Zo langzamer hand begin je je wel een beetje af te vragen of er überhaupt nog wel capabele mensen in de politiek zitten. De besluiteloosheid en de traagheid in alle processen begint zo langzamerhand erg in het nadeel van ons mensen te werken.

Je ziet het de afgelopen weken bij een paar actuele zaken zoals de accijns op brandstof of op het beslag leggen van tegoeden van Russische boefjes. Alles gaat hier langzamer dan in de ons omringende landen. Je wordt er eigenlijk best wel moedeloos van. Ja er gaan ook dingen goed, ik zal niet zeggen dat alles slecht gaat, maar het slakkengangetje is in veel dossiers standaard.

En er is zoveel te organiseren. We moeten bouwen, energie ergens anders vandaan halen, juist opleiden, opvangen, defensie uitbreiden, klimaatdoelen halen. Waar zijn de daadkrachtige politici die gewoon durven en vaart zetten achter dossiers. We hebben gewoon niet de tijd om tot de allerlaatste punt in het dossier discussies te voeren. Deze trage besluitvorming is en blijft de achilleshiel van de Nederlandse politiek. Gecreëerd door het grote aantal fracties in de kamer.

Trouwens, onze rechterlijke macht doet er ook hard aan mee. Deze zijn zo langzamerhand ook politiek aan het bedrijven. Als één milieuactivist weer naar de rechter stapt, heeft dat meteen gevolgen voorhonderdduizenden Nederlanders die op een woning wachten. Dit zal straks ook wel het geval worden als we bijvoorbeeld kiezen voor kernenergie. Een kleine groep zal zich weer verzetten en een grote groep heeft er last van. Waar is de rechter die het algemeen belang dan boven het belang van deze klagers gaat stellen. Je kan wel juridisch gelijk krijgen, maar ga dan als rechter ook overwegen wat voor gevolgen dit heeft voor de gehele gemeenschap.

Laten we hopen dat er echte leiders opstaan. We zijn er aan toe.