Column Rijkele Dijkstra: Als het kalf verdronken is

De wereld is opgeschrikt door de brutale oorlog die Poetin voert tegen Oekraïne. Een ware misdaad die niet ongestraft kan blijven. Mijn medeleven gaat uit naar alle Oekraïners die vechten voor hun land en een vrij Europa. Laten we ze zoveel mogelijk steunen.

Toch schud ik ook regelmatig met mijn hoofd en dan wel richting onze politiek. Ineens is heel Nederland wakker en moeten defensiebudgetten direct omhoog en moeten we voldoen aan NAVO-norm. Terecht, maar veel te laat. Ook wordt er gewerkt aan een kandidaat-lidmaatschap EU voor Oekraïne. Ook hier kun je stellen dat dit gewoon sneller had gemoeten ondanks dat het land er eigenlijk niet klaar voor is. Met het niet tijdig verlenen van het NAVO-lidmaatschap is ook een cruciale fout gemaakt.

Het ophogen van het defensiebudget is altijd tegengewerkt door de linkse flank van onze politiek. Nu staan ze als een stel bange hazen te schreeuwen dat het budget aangepast moet worden. Als we er voor gezorgd hadden dat ons militair apparaat (in heel Europa) op orde was geweest, dan was de kans op deze oorlog al een stuk kleiner geweest. Dus voor een deel heeft Oekraïne hun leed te danken aan onze lakse, niet nadenkende, linkse politieke vleugel.

Ook hebben we in 2016 in een referendum tegen gestemd over het Associatieverdrag met de Oekraïne. Het is Nederland die allemaal aanvullende voorwaarden heeft laten opstellen in dit verdrag en die het moeilijker heeft gemaakt voor Oekraïne om een volwaardig lid te worden van de EU. Met dank aan actiecomité Geen Peil waar het Forum van Democratie, dus meneer Baudet, één van initiatiefnemers van was. Dezelfde man die nu achter Poetin staat.

Laten we ons nu alstublieft van de goede kant zien. Mijn huis staat open voor de opvang van een gevluchte moeder met haar kinderen.