Column Melissa: Ik ging weer eens met de bus en de trein en schrok me dood

Als student maakte ik dankbaar gebruik van het openbaar vervoer. Eerst met de Qliner 320 naar Heerenveen en dan met de trein richting Zwolle. De regeling dat studenten gratis met het ov kunnen in Nederland was voor mij, en vele studenten met mij, een prachtige uitkomst. Duurzaam, makkelijk en toch meestal wel op tijd kom je aan op je plaats bestemming, terwijl je in de tussentijd huiswerk hebt kunnen maken (of een dutje hebt gedaan). 

In het derde jaar van mijn studie gebruikte ik mijn studenten-ov om met een koffer vol vieze was van mijn studio in Hilversum terug naar Friesland te reizen. Terugdenkend begonnen mijn problemen met het openbaar vervoer in Nederland daar al. Door de week had ik mijn abonnement nodig om naar school in Zwolle te gaan, maar omdat ik in Hilversum korfbalde kon ik vaak pas zaterdagavond terug naar huis. Als student moet je echter kiezen tussen gratis reizen in het weekend of doordeweeks, waardoor ik vrijwel elk weekend bij de Spoordeelwinkel een dagretourticket kocht van 25 euro. Dat was goedkoper dan een ‘normaal’ enkeltje Hilversum - Drachten, waar je ongeveer dertig euro voor neerlegt en vaak kreeg je er gratis een aanbieding bij voor een kop thee en een stuk appeltaart. Tel uit je winst. 

Maar goed, over het algemeen vond ik het openbaar vervoer in Nederland geweldig. Ik koos er immers ook zelf voor om in het weekend naar huis te gaan en dan mag het best wel wat kosten. Toen ik na mijn studie mijn studentenabonnement stop moest zetten, was dat dan ook wel pijnlijk. Echter kon ik vrij snel mijn eerste autootje kopen en had ik daardoor minder de behoefte om met de bus of trein te gaan. 

De afgelopen maanden heb ik het openbaar vervoer herontdekt, door problemen met mijn auto, en ik ben er best wel van geschrokken. Met de bus van Groningen naar ons kantoor in Drachten en weer terug, reken daar maar zestien euro voor. Ik heb ook even de kosten berekend als ik met mijn auto zou gaan. Rekening houdend met de huidige benzineprijzen (2,18 euro per liter) en inclusief onderhoud (vijf euro per honderd kilometer), komen we uit op net geen zeven euro, voor heen én weer. Bovendien, ik ga nog geen vijf maanden met het ov en de keren dat de bus niet of te laat op kwam dagen zijn nu al niet meer te tellen... 

Ga je verder weg, zoals ik laatst naar Apeldoorn, dan mag je je spaarrekening plunderen. Een retourtje voor zestig euro voor één persoon. Gezellig met je gezin naar musical De Drie Biggetjes? Voor de trein ben je meer kwijt dan voor de tickets! Ik was geschokt!

Nee, echt aantrekkelijk is het niet om voor het ov te kiezen. Bijzonder vind ik het wel. De overheid vraagt ons om duurzamere keuzes te maken en in Groningen vragen ze forenzen dringend om voor het ov te kiezen vanwege Operatie Ring Zuid, maar vervolgens is het onbetrouwbaar én onbetaalbaar. Wil je echt dat meer mensen voor het duurzame ov kiezen? Ga het dan goed regelen! Maak het goedkoper, zorg dat haltes niet verdwijnen en dat er genoeg personeel én plek is. Dat is toch niet teveel gevraagd?

Melissa Wijnja is journalist bij RondOm Vandaag. In haar columns schrijft ze over dingen die haar opvallen of raken. Ze zet u graag even aan het denken.