Jasmin gaat naar het WK Cheerleading in Amerika

HEERENVEEN - Wie denkt aan cheerleaders, denkt al snel aan entertainment. Op tv zie je ze bij verschillende sportwedstrijden, zoals American football, basketbal en ijshockey. Vaak treden ze op tijdens de time-outs of pauzes van die wedstrijden om toeschouwers ook op die momenten te vermaken. Wat veel mensen echter niet weten, is dat cheerleading ook een opzichzelfstaande sport is. In Amerika is de competitiesport al decennialang een begrip, maar ook in Nederland wordt het serieus genomen. Zo ook door Jasmin Quist. De 24-jarige cheerleader is onderdeel van de Nederlandse all-girl selectie en staat dit jaar op het WK Cheerleading in Amerika. 

Acht jaar. Dat is hoe lang Jasmin al was gestopt met cheerleaden, toen ze het vorig jaar weer oppakte. “Ik was zes toen ik begon,” herinnert ze zich. “Ik zat op dansen, maar in de plaats waar ik woonde was ook een cheerleading club. Toen ik hen zag optreden, kon ik mijn ogen niet van hen afhouden. Ik wilde blijven kijken. Ik was zo geïnspireerd door deze meiden dat ik me een week later ook aansloot bij de club.” 

Het is een unieke kans die ik nooit als vanzelfsprekend zal beschouwen

Stunts en saamhorigheid

Cheerleading is een combinatie van stunts, tumbling, sprongen en piramides. Binnen een team zijn er verschillende rollen. Zo wordt een ‘flyer’ tijdens stunts de lucht in getild door twee ‘bases’ en een ‘backspot’, die ervoor zorgen dat dit veilig gebeurt. “Ik denk dat tumbling mijn favoriete onderdeel is, maar stunten vind ik ook heel erg leuk,” zegt Jasmin, die zelf flyer is. “Het is best bijzonder dat drie mensen je in de lucht tillen, je een stunt uitvoert en je daarna weer opgevangen wordt. Daar is vertrouwen voor nodig, maar ook coördinatie en kracht.”

Het fysieke aspect is één van de dingen die ze zo mooi vindt aan cheerleading, net als het gevoel onderdeel te zijn van een gemeenschap. “Ik was gestopt, maar eigenlijk stop je nooit echt. Als je eenmaal lid bent van de cheercommunity, verlaat je die niet zo gemakkelijk. Het blijft in je hart zitten. De sfeer bij een cheerleading competitie is geweldig. We steunen elkaar als team, maar steunen ook de andere teams. Je kunt al je problemen achter je laten en helemaal in het moment zijn. Het is fantastisch om van zoiets deel uit te mogen maken,” vertelt ze dankbaar. 

Je kunt al je problemen achter je laten en helemaal in het moment zijn

Het nationale team

Jasmin stond tien jaar geleden ook al op het WK, maar maakte toen nog deel uit van het Deense nationale team. De cheerleader komt namelijk oorspronkelijk uit Denemarken, maar verhuisde drie jaar geleden voor de liefde naar Heerenveen. Afgelopen zomer bezocht ze haar geboorteland en begon het te kriebelen. Ze nam contact op met haar voormalige Deense teamgenoten en volgde enkele trainingen met hen om het cheerleaden weer op te pakken. Eind augustus deed ze mee aan de selectierondes voor het nationale team. Toen ze die succesvol doorkwam en werd geselecteerd, was ze best even trots op zichzelf, maar voelde ze zich vooral vereerd. “Ik voel me heel erg verbonden met Nederland, ik zie het echt als mijn tweede thuisland. Dat ik het land dan mag vertegenwoordigen op het WK, is een unieke kans die ik nooit als vanzelfsprekend zal beschouwen. Omdat mijn vriend Nederlands is, voelt het voor mij ook extra belangrijk dat ik dit mag doen.”

Het nationale team traint één tot twee weekenden per maand in Utrecht. Daarnaast oefent Jasmin het tumbling gedeelte zelf en spreekt ze regelmatig af met de bases en de backspot uit haar groepje om de stunts te oefenen. Wanneer het hele team bij elkaar is, wordt er gewerkt aan de hele routine. Deze duurt slechts twee minuten, maar is erg explosief. “Het begint met een yell, waarin we ‘let’s go Netherlands’ roepen. Daarna gaat de muziek aan en komt alles voorbij: stunts, tumbling, sprongen en pyramides. We willen zoveel mogelijk skills laten zien in die twee minuten en doen alles wat we kunnen,” deelt ze. 

Foto: Fred Bromberg

Hit zero

Het WK Cheerleading vindt van 22 tot en met 24 april plaats in Orlando, Florida. Op 17 april vliegt de Deense er met haar vriend heen en op 18 april beginnen de eerste trainingen. “We zullen elke dag twee keer oefenen, totdat we de routine helemaal perfect kunnen. Hit zero noemen we dat in de cheerwereld. Dat betekent dat de routine vlekkeloos wordt uitgevoerd en er geen punten worden afgetrokken,” legt ze uit. 

Hit zero is het doel, maar het liefst zou Jasmin ook op het podium eindigen. “Dat is al van jongs af aan mijn droom,” glundert ze. “Ik ben bereid om alles te doen om het podium te bereiken, maar ik heb geen invloed op onze tegenstanders. Als we geen prijs winnen maar wel hit zero halen, dan mag ik niet klagen. In dat geval hebben we alles gedaan wat we konden, maar waren anderen nou eenmaal beter.” Ze zou het uiteraard wel jammer vinden als het niet lukt, want er is best een kans. Het Nederlandse team bewees vorig jaar met een derde plaats namelijk al dat het op hoog niveau mee kan doen. “We hebben zeker het potentieel om het podium te halen.”