Klaske Bootsma’s solotentoonstelling ‘11:37’ zit vol abstracte impressies en imperfectie

HEERENVEEN - Beeldend kunstenares Klaske Bootsma presenteert haar nieuwste solotentoonstelling ‘11:37’ in Afslag BLV, de dependance van Museum Belvédère in Heerenveen. In deze tentoonstelling laat Klaske een mix van abstracte en expressieve werken zien, die variëren van kleurrijke schilderijen tot persoonlijke schetsen. Haar kunst kenmerkt zich door spontane penseelstreken, felle kleuren en een directe stijl, waarbij imperfecties en invloeden uit haar dagelijks leven zichtbaar blijven.

Hoewel haar naam doet vermoeden dat ze door en door Fries is, is Klaske geboren in de buurt van Amsterdam. Op haar zestiende verhuisde ze naar het Friese Tergreft dat in de buurt van Bartlehiem ligt, wat weer bekend is van het Elfstedenbruggetje. Haar idee was om na de middelbare school natuurkunde te gaan studeren, maar dat plan werd al gauw van tafel geveegd. “Ik was daar helemaal niet goed in,” lacht Klaske. “Mijn tekendocent raadde me toen aan om eens bij de kunstacademie Minerva in Groningen te kijken. Dat deed ik en ik vond het helemaal fantastisch.”

Schilderen is voor mij als hardop nadenken

Haat-liefdeverhouding

Tekenen en schilderen deed Klaske al van jongs af aan met haar vader. Op Minerva hield ze zich hier het eerste jaar dan ook veel mee bezig. “Daarna werd ik gebombardeerd met alle andere mogelijkheden van kunst, zoals het schrijven van verhalen en fotografie,” vertelt de kunstenares. Uiteindelijk studeerde ze niet af in de schilderkunst, mede dankzij de haat-liefdeverhouding die ze ervaart. “Dat komt denk ik omdat ik het heel graag heel goed wil kunnen en ik een bepaald beeld heb van wat een schilderij moet zijn. Het werk dat ik maak is daar niet per se gelijk aan,” legt Klaske uit. 

Na een periode van experimenteren, voelde ze dat haar passie voor schilderen opnieuw ontwaakte. Een residency, waarin Klaske zes weken een tijdelijk atelier had in een oude fabriek in Meppel, bracht haar weer terug naar het schilderen en resulteerde in een inschrijving voor een masteropleiding in Groningen. Daar ontdekte Bootsma dat het schilderproces zelf haar grootste drijfveer was, in plaats van vooraf vastomlijnde ideeën. “De focus lag meer op het maken zelf en dat was voor mij echt een eye-opener,” licht ze toe. 

Foto: Albert Oost

Directe kunst

Een persoonlijke relatie tot het werk dat Klaske maakt is belangrijk voor haar. “Als ik mezelf bijvoorbeeld afvraag hoe het met me gaat, dan ga ik letterlijk die zin schilderen. Het schilderen van die vraag wordt hetzelfde als die vraag stellen. Je kunt het ook vergelijken met hardop nadenken.” Haar stijl omschrijft ze dan ook als ‘direct’. Met haar manier van werken probeert de jonge schilderes constant te bevragen wat de waarde van het kunstwerk is of wat een schilderij voor haar hoort te zijn. 

Als ik mezelf afvraag hoe het met me gaat, ga ik letterlijk die zin schilderen

Dat geldt ook voor het kunstwerk ‘11:37’, waar haar huidige tentoonstelling naar is vernoemd. Dit tijdstip verwijst naar het moment waarop Klaske, tot haar grote frustratie, op een dag wakker werd. Als een soort reminder besloot ze de cijfers in het rood op een zwart plankje te schilderen. Klaske vindt dit werk het beste wat ze onlangs heeft gemaakt en besloot daarom de tentoonstelling dezelfde naam te geven. “Dit werk legt het beste uit hoe ik te werk ga en de titel zegt ook weer iets over mij,” vertelt ze. Ondanks de toepasselijke titel, houdt Klaske er eigenlijk helemaal niet van om haar werk een naam te geven. “Ik denk van tevoren niet na over titels. Als ik er achteraf nog één verzin, dan voeg ik nog wat extra’s aan het werk toe, wat heel erg kan sturen hoe mensen naar dat werk gaan kijken. Voor mij is het ook af zonder titel.” 

Ruimte voor imperfecties

De tentoonstelling is het resultaat van het werk dat Klaske de afgelopen tijd heeft gemaakt. Van strikjes die haar doen denken aan de vliegerlinten uit haar jeugd tot herhalende patronen met streepjes, ontstaan vanuit spontane ideeën en geïnspireerd door alledaagse dingen die ze bijvoorbeeld op straat tegenkomt. “Het is niet wat je verwacht bij een klassiek geschilderd kunstwerk dat heel realistisch is, dat is mijn werk helemaal niet,” vertelt Klaske. “Er is veel ruimte voor dingen die niet kloppen en fouten. Ik vind het belangrijk dat dat ook allemaal zichtbaar is, omdat je dan het moment waarop het gemaakt is kan zien.”

Foto: Albert Oost

De kracht van delen

Klaske is blij dat ze de kans heeft gekregen om deze solotentoonstelling in elkaar te zetten. “Het laten zien van je werk voegt weer een hele nieuwe dimensie toe aan wat dat werk dan is. Het moet dan opeens ook dingen met andere mensen gaan communiceren in plaats van alleen met mij in m’n studio. En dat is waar werk eigenlijk pas echt werk wordt, op een bepaalde manier. Het is interessant om het te delen met mensen en te zien wat zij er dan van vinden.”

De tentoonstelling is nog tot en met 17 november te zien in Afslag BLV, in de Heerenveense School. Toegang is gratis. Ga voor meer informatie naar www.museumbelvedere.nl/nl/afslag-blv.