Column Melissa: Pride betekent veel meer dan je denkt

Veel mensen, hetero of niet-hetero gelijk, hebben niets met de Amsterdamse Pride. De meeste mensen vinden het feest, waarin we vieren dat we in Nederland (meestal) kunnen zijn wie we zijn, vaak een beetje ‘te’; Te overdreven, te extravagant, te naakt, en ga zo maar door. Vaak komt het, denk ik, neer op het volgende: Pride is voor heel veel mensen gewoon een beetje ‘te gay’. In dit land mag je namelijk gewoon homo zijn, of lesbisch, biseksueel, transgender of iets anders wat je niet hetero en niet cis* maakt, maar je mag dit liever niet van de daken schreeuwen. Net zoals wel vaker geldt; je mag je kop niet boven het maaiveld uitsteken. 

Persoonlijk ben ik fan van pride. Niet omdat ik zelf graag zo met mijn seksualiteit floreer of topless op een boot op de Amsterdamse grachten wil dansen, maar omdat samen zijn met een groep mensen die op een bepaald gebied dezelfde ervaringen en gevoelens delen heel erg helend kan zijn. Want laten we eerlijk zijn, niet-hetero zijn in Nederland betekent niet alleen dat je op een zaterdag in augustus lekker kan hossen in Amsterdam. Het betekent ook dat je op elke willekeurige dag je moet afvragen of je vandaag jezelf kan zijn, of dat je toch weer een deel van jezelf moet verbergen.
Het is die vraag die alle niet-hetero en niet-cis mensen met elkaar verbindt. Een gezamenlijk gevoel van er niet altijd bij mogen horen, van niet altijd mee mogen doen. Eerder in deze column schreef ik dat we tijdens Pride vieren dat we kunnen zijn wie we zijn, maar eigenlijk klopt dat niet helemaal. Tijdens Pride vieren we namelijk vooral dat we, ondanks alles, kunnen zijn wie we zijn. Pride is niet alleen een feest, dat is wat u alleen op televisie ziet. Het is ook een herdenking voor alle mensen uit de gemeenschap die, op wat voor manier dan ook, het slachtoffer zijn geworden van haat. Het is een samenkomst van mensen die zich verbonden voelen met elkaar. Het is laten zien aan de wereld dat we er nog steeds zijn en dat we nog steeds niet willen passen in de hokjes die ooit zijn bedacht. Dat we nog steeds op zoek zijn naar een wereld waarin we altijd onszelf mogen zijn en dat daar dan geen lef meer voor nodig is.

Het traditioneel geneuzel dat we dit allemaal ook wel kunnen doen zonder extravagante botenparade ben ik nu wel een beetje zat. Vind je het niets? Prima, dan zet je de tv maar uit en vermijd je Amsterdam op die ene dag in augustus. Gun ons dit feestje. We doen er niemand kwaad mee. We verplichten niemand om naar ons te kijken als we voor één keer wel in het openbaar onszelf durven te zijn. We willen gewoon even een feestje vieren en elkaar ontmoeten op een zonnige dag in Amsterdam. Mogen we?

*cis betekent dat je je identificeert met hetzelfde geslacht als waarmee je bent geboren.