Column Beitske: ‘Ook voor mij is de stoeltjesdans weer begonnen’

Het seizoen zit erop voor mij dus was het eindelijk tijd om te verhuizen. Misschien dat jullie je nog kunnen herinneren dat ik afgelopen zomer een huis gekocht heb? Nou door mijn drukke reisschema en de kwetsuren die ik aan mijn crash heb overgehouden, heeft het allemaal wat langer geduurd dan normaal. Maar nu woon ik dan eindelijk in Sneek in mijn nieuwe huis. Nog niet alles is uitgepakt, maar stap voor stap kom ik steeds wat verder. Ik heb er natuurlijk wel voor gezorgd dat de belangrijkste dingen er direct stonden. Mijn bed, mijn racesimulator en de kerstboom. Iedereen heeft natuurlijk andere prioriteiten, maar voor mij is de simulator heel belangrijk. Zeker nu het gewone seizoen erop zit, race ik weer meer online. Dat is leuk, op sommige momenten zelfs gezellig, maar als het om een wedstrijd gaat is het gewoon serieuze business.

Ook serieuze business is de ontknoping in de Formule 1. Die is al geweest wanneer je deze krant leest, maar op het moment van schrijven nog niet dus heb ik nog hoop dat Max Verstappen de titel pakt. We hebben dit jaar met de W-Series zeven races in het voorprogramma van de Formule 1 gereden maar ik het Max geen een keer gezien of gesproken. In principe hebben alle supportraces een andere paddock, je ziet de F1 dus niet echt. Door corona helemaal niet: nu wordt echt alles en iedereen apart gehouden. Maar daarvoor zou ik ook niet met mijn pas in de F1-paddock kunnen komen. Dus net als jullie heb ik Max voornamelijk op televisie in actie gezien. Ik vind het leuk dat in het in de laatste race beslist wordt. Mega spannend want ze mogen allebei geen fouten maken. Hoe gaaf zou het zijn voor Nederland als Max de titel wint? Mocht het niet lukken dan hebben de fans in ieder geval tot het einde waar voor hun geld gehad.

Wat betreft mijn plannen voor volgend jaar is er nog niks duidelijk. Ik heb geen manager: ik onderhandel zelfs met de teams. Daar ben ik nu dus druk mee en elk jaar is dat hetzelfde feestje. Het is een stressvolle periode vol onzekerheid omdat in onze sport je vaak maar eenjarige contracten krijgt. Je moet dus elk jaar presteren en opnieuw onderhandelen. Soms is het leuk en heb je opties om uit te kiezen. Ik had een jaar vol pech, maar de mensen die het moeten weten, weten wat ik kan. Dus daar maak ik me geen zorgen om, maar spannend blijft het altijd.

Beitske Visser (26) is autocoureur en neemt ons mee in haar wereld.