‘Ik heb nu echt mijn plekje gevonden’

DRACHTEN - Op vrijdag 15 november is het de Dag van de Ondernemer, een dag die in het leven is geroepen door MKB Nederland omdat zij vinden dat ondernemers respect verdienen voor hun werk en dat ze daarom best even in het zonnetje gezet mogen worden. Ook in Drachten zijn er honderden ondernemers met een bijzonder verhaal, zoals Lianne Oudenallen, onderneemster achter Stoffenhuis Drachten.

Foto: Eigen beeld

“Ik ben al zo’n 28 jaar ondernemer, al heb ik tussendoor ook wel in loondienst gewerkt. Het ondernemerschap zit wel in mijn genen denk ik. Ik kom uit een ondernemersfamilie en we houden van avontuur en vrijheid. Toch kwam het ondernemerschap meer als toeval op mijn pad. Ik werkte bij een Nederlands bedrijf op de patroontekenafdeling, maar daar kwam men erachter dat mijn werk in het buitenland veel goedkoper gedaan werd. De afdeling verdween en ik zat zonder baan, terwijl ik vier maanden zwanger was. Solliciteren kon ik wel vergeten en dus ben ik voor mijzelf begonnen als patroontekenaar in opdracht. Dat beviel mij wel, want ik kon het goed combineren met mijn jonge gezin, maar er was steeds minder vraag naar. Tegelijkertijd steeg de vraag naar mensen die een website konden programmeren en ik heb mij daarom toen laten omscholen tot webprogrammeur. Dat deed ik deels in loondienst en deels in mijn eigen bedrijf, maar toen steeds meer mensen zelf een website in elkaar konden zetten, verdwenen langzamerhand mijn opdrachten. Daarom hakte ik de knoop door om volledig in loondienst te gaan werken, al was dat best een grote overstap.”

“In loondienst ben ik vaak geswitcht, ik ben kritisch op wat ik doe en wil het graag naar mijn zin hebben. Ik heb altijd het gevoel gehad om weer voor mijzelf te beginnen en toen ik in de coronatijd mijn baan kwijt raakte, begon het toch weer te kriebelen. Ik was destijds ook 54 jaar en dan is het moeilijk om weer bij een andere baas te beginnen. Veel werkgevers vinden je eigenlijk te oud. Wat ga je dan doen hè? Ik wilde altijd al een winkel beginnen en omdat mijn broer twee wijnwinkels had, besloot ik ook eentje te openen: Het Drachtster Wijnhuis. Dat was een goede uitdaging, in een wijnwinkel heb je het vooral druk tijdens de laatste maanden van het jaar. Daarna is het moeilijker.”

“Op vakantie mijmerde ik over nieuwe mogelijkheden en toen zag ik dat Jan Sikkens stopte. Dat vond ik bijzonder, want als ik er was als klant, waren er altijd mensen. Blijkbaar was er wel behoefte naar zo’n winkel en ik kom natuurlijk zelf uit de confectiewereld. Dit was mijn kans, het was echt nu of nooit. Ik vond het een hele spannende stap, daarom heb ik eerst in het Drachtster Wijnhuis een tussenmuurtje gebouwd en een klein plekje met stoffen ingericht. Ik wilde kijken of er wel vraag was naar dit product, maar al snel waren er veel blije klanten die het fijn vonden dat ze voor hun stoffen en garen gewoon weer in de winkelstraat terecht konden. Daarna zijn we stapje voor stapje gegroeid. Toen Jacobi ook hun deuren sloot, heb ik ook die markt overgenomen. Ik heb echt gekeken naar waar Drachtster behoefte aan hebben. Dat is één van de belangrijkste lessen die ik als ondernemer heb moeten leren. Je moet niet iets doen wat alleen jij leuk vindt, er moet wel een markt voor zijn. Daarnaast denk ik dat het belangrijk is dat je als ondernemer wel bij jezelf blijft. Leer wie je klant zijn, weet wat zij nodig hebben, maar weet ook wie jouw klanten niet zijn. Je kan niet iedereen tevreden houden.”

“Ik heb het ontzettend naar mijn zin als eigenaar van Stoffenhuis Drachten. Ik heb hier echt mijn plek gevonden. Dit kan ik echt tot aan mijn pensioen wel doen. Dat is ook misschien wel een boodschap die ik heb voor de jongere generatie: Je hoeft niet alles al geregeld te hebben op je dertigste, je kan ook pas na je vijftigste je passie ontdekken.”