Column Desirée van Dijk-Attema: Vakantie of fijn werken?

Het is ’s ochtends lekker rustig in de stad als ik naar mijn werk rijd. Ik vind het heerlijk in de zomerse stad. Mijn vakantie heb ik begin juni al genoten. In de Prinsentuin liggen de boten twee rijen dik en bioscoopkaartjes zijn snel uitverkocht want de hondsdagen zijn wel echte hondsdagen dit jaar.

Waar mijn zakenrelaties nu met vakantie gaan en ik met hen minder contact heb, heb ik juist meer contact met potentiële huurders. Er is onrust en ik begrijp dat goed. De overheid verwacht van je dat je langer thuis blijft wonen en dan op een plek waar dat ook kan als je piept en kraakt. Gelijkvloers, zonder drempels en met een ruime badkamer.

Maar op welk moment in je leven zet je die stap, want het is nogal een beslissing. Het valt niet mee om afscheid te nemen van je huis en van veel spullen die je doen denken aan de periode dat er nog een gezin woonde.

De onrust die er nu bij mensen ontstaat, komt door het dreigende zorginfarct. Zorg wordt schaars en ziekenhuizen en verpleeghuizen krijgen te maken met een tekort aan zorgmedewerkers. In 2040 is de opbouw van de bevolking zo, dat er naar schatting meer dan twee miljoen zorgmedewerkers nodig zijn om de vergrijsde samenleving voldoende zorg te kunnen bieden. En nu is al duidelijk dat er niet voldoende helpende handen zijn als één op de vier mensen een zorgmedewerker moet zijn.

Er wordt nu gekeken of je de zorgvraag kunt beperken. Bijvoorbeeld door preventie en het bevorderen van een gezonde leefstijl. Maar ook is het nodig dat je een netwerk hebt waar je een beroep op kunt doen. Zorg gaat niet alleen over ziekte en een behandeling, maar ook over welzijn en doen wat je zelf of samen met anderen kunt. En dat maakt wonen in een appartementencomplex zoals Heerenhage misschien interessant.

Zelfstandig wonen in een duurzaam appartement. Beetje aandacht voor elkaar en natuurlijk ook van mijn geweldige collega’s!