Column Désirée van Dijk-Attema: Nummer 2

Mijn ouders hebben de Tweede Wereldoorlog allebei meegemaakt. Mijn moeder was nog heel jong toen ze door omstandigheden niet meer bij haar familie kon blijven wonen. Ze verhuisde naar een pleeggezin waar ze haar hele jeugd doorbracht. Mijn vader dook na een periode gedwongen arbeid in nazi-Duitsland onder in Friesland. Die oorlogsomstandigheden lieten sporen en schade na in het leven van mijn ouders en zelfs op mij.

Maar ook bij de mensen voor wie ik werk zijn die sporen er. En ze worden steeds merkbaarder. Iedere eerste maandag van de maand om 12.00 uur precies wordt in heel Nederland het luchtalarm op 4278 plaatsen getest. Het signaal duurt onafgebroken 1 minuut en 26 seconden. Als we deze sirene horen, weten we dat er niets aan de hand is. Het is een vervelend geluid waarbij je altijd weer blij bent dat het voorbij is.

Op maandag 7 maart voelde het anders. Het geluid riep bij veel mensen herinneringen op aan de periode van de bezetting. Aan hun ervaringen met angst, verlies en verdriet. De grens van Oekraïne is aan de ene kant 1400 kilometer van ons weg en tegelijkertijd zo dichtbij.

Ik heb wel heel erg behoefte aan nieuws, maar blokkeer het af en toe ook. De paniek van mensen die huis en haard verlaten en mensen die van elkaar gescheiden worden kruipt heel voorzichtig onder mijn huid. De kwetsbaarheid van weerloze mensen waarop geschoten wordt en de moed van de mensen die achterblijven om hun land te verdedigen raakt me. Maar wij zijn veilig en deze oorlog is nu niet de onze.

De gevolgen gaan veel mensen wereldwijd hard raken. Van stijgende brandstofprijzen tot duurder en schaars wordend belangrijk voedsel, zoals graan. Maar vooral onzekerheid en angst. De mensen op deze wereld krijgen veel te verwerken. De gevolgen van de coronapandemie en nu deze oorlog die ons emotioneel en economisch allemaal raakt.

Rusland in oorlog en kernwapens paraat haalt herinneringen op aan de Koude Oorlog. Een tijd waarvan ik hoopte dat we die achter ons hadden gelaten. Helaas is er weer een verschrikkelijke situatie die onuitwisbaar in de geschiedenis van de mensheid is.