Zussen Sylvia en Laura zetten zich volop in voor SV Hercules

TJALLEBERD - Al 120 jaar is SV Hercules een vertrouwd gezicht in Tjalleberd. De sportvereniging begon met gymnastiek en volleybal, maar heeft haar aanbod de afgelopen decennia uitgebreid met acrogym, turnen en dans. Zussen Sylvia en Laura Oosterloo, respectievelijk voorzitter en hoofdtrainster, zijn al hun hele leven betrokken. Samen zetten ze zich met hart en ziel in voor wat ze zelf gekscherend de Hercules familie noemen.

De zussen Oosterloo begonnen als kind allebei met gymnastiek, gevolgd door turnen en acrogym. Sylvia ging naast haar eigen sportcarrière jureren en gaf zelfs korte tijd training, al was dat vooral uit nood. De zeven jaar jongere Laura herinnert zich dat nog goed. “Toen kreeg ik training van mijn zus. Dat was niet de beste set,” lacht ze. “Dat namen we wel eens mee naar huis natuurlijk.” Toen de trainersnood zo hoog werd dat de lessen dreigden te verdwijnen, stapte Laura in als trainster. Nu begint ze aan haar tiende jaar en wordt ze al sinds 2018 bijgestaan door Sylvia, die toen voorzitter werd. 

Samenwerken met familie is niet altijd vanzelfsprekend, maar bij de dames uit Tjalleberd werkt het. “We zijn natuurlijk geen puber en kind meer, dat scheelt,” merkt Sylvia op. Toch blijft het soms een bijzondere constructie. “Als je het zakelijk bekijkt, ga ik als voorzitter ook over de vergoeding voor mijn eigen zusje. Omdat we heel close zijn, moet ik dan wel de juiste pet opzetten. Gelukkig lukt het heel goed om duidelijke afspraken te maken.”

Familiegevoel

Ook in de rest van de familie speelt de sportvereniging een grote rol. Zo was vader Oosterloo negen jaar voorzitter, floot hij ruim twintig jaar bij volleybalwedstrijden en praat hij de jaarlijkse afsluiting aan elkaar. Moeder Oosterloo maakte jarenlang deel uit van het secretariaat, brengt haar jongste dochter avondeten als ze training geeft en mist zelden een wedstrijd van de meiden die ze traint. “Mensen uit het dorp hebben soms wel een beetje de gek met ons,” lacht Laura. “Daar heb je familie Oosterloo weer, is het dan. Maar de vereniging zit gewoon echt in ons hart.”

Het mag duidelijk zijn dat SV Hercules een familiaire club is, ook buiten de Oosterloo’s om. “We zijn echte dorpsmensen en willen graag iets terug doen voor het dorp,” vertelt Sylvia. “We vinden het dan ook heel belangrijk dat iedereen lekker in eigen dorp kan sporten en plezier erin heeft.” Laura vult aan: “Ik vind het belangrijk dat kinderen leren bewegen en met elkaar om leren gaan. Veel kinderen lopen hier hun hele jeugd rond, dus ik denk dat we als vereniging ook bijdragen aan hun ontwikkeling. Ze zien groeien versterkt bovendien het familiegevoel.” 

Om trots op te zijn

Het mooiste vindt Laura wanneer een sporter iets heel hard probeert, en het dan ineens lukt. “Ik kan hier dan echt met tranen in mijn ogen staan. Of iemand nou zes of achttien is en of iemand nou strijdt met een onderdeel of zichzelf, voor dat gevoel wil ik hier elke dag wel zijn,” zegt ze gepassioneerd. Naast haar baan van 32 uur per week, is ze tien uur per week te vinden in het MFA Aengwirden, het sportcomplex waar SV Hercules gevestigd is.

Een prachtig complex, vindt Sylvia. “Ik denk dat we er als dorp en vereniging best trots op mogen zijn. Het kan soms een uitdaging zijn om het staande te houden, want alles draait op vrijwilligers. Denk aan onderhoud voor het gebouw, maar ook het vinden van scheidsrechters. Gelukkig is iedereen altijd wel bereid om te helpen. Hoewel we in sommige dingen veel tijd en energie moeten stoppen, geeft het juist ook weer energie als we het dan voor elkaar krijgen,” aldus de trotse voorzitter.