Tim Riemersma blikt terug op zijn deelname aan Holland’s Got Talent

DRACHTEN - Afgelopen september was te zien hoe de inmiddels twintigjarige Tim uit Drachten de juryleden van Holland’s Got Talent (HGT) omver blies met zijn uitvoering van Wicked Game. Zijn houding wekte aanvankelijk weinig vertrouwen, maar zijn stem bezorgde hem een felbegeerde Golden Buzzer. Hij was daarmee meteen door naar de halve finale en schopte het zelfs tot de finale, maar won die helaas niet. Toch kijkt hij met een goed gevoel terug op het avontuur. Op de fiets komt hij langs bij RondOm Vandaag om te vertellen hoe hij zijn deelname heeft ervaren en hoe zijn leven er nu uitziet. 

Op de vraag hoe het met hem gaat, antwoordt hij: “Ja, op zich wel goed.” De toevoeging van ‘op zich’ laat je misschien even twijfelen - gaat het echt goed? - maar voor Tim is dit antwoord typerend. “Zo reageer ik eigenlijk altijd, zo ben ik gewoon,” zegt hij schouderophalend. 

Auditie met een gouden randje

Als kind ontdekte Tim al snel dat hij goed kon zingen. Hij ging bij het koor van de kerk en uploadde hier en daar wat zangvideo’s, maar daar bleef het bij. “Ik had nooit de doelstelling om mee te doen aan HGT,” vertelt hij. Een buurvrouw zorgde er tijdens een buurtbarbecue voor dat dat toch gebeurde. “Het was eigenlijk niet eens het plan om naar die buurtbarbecue te gaan, want als ik ergens niet van houd is het wel verplicht moeten praten over ditjes en datjes. Ik ging in plaats daarvan bowlen met mijn broer en een vriend, maar op de terugweg kwamen we langs de barbecue. Voor ik het wist stond ik daar te zingen en had ik me opgegeven voor de audities.”

Tijdens die audities keek de nuchtere Fries zijn ogen uit. “Dat was een hele happening,” lacht hij. “Ik kwam daar de meest bijzondere figuren tegen, maar ik heb wel genoten.” Zelf stond hij daar in spijkerpak met zijn handen over elkaar geslagen, zowel achter de schermen als op het podium. Hij ging voor het nummer Wicked Game, een makkelijke keuze. “Dat kwam ik ergens tegen en toen dacht ik: laat ik dat nummer gaan zingen. Ik vond het mooi en het past wel bij mijn stem. Ik ben niet iemand die heel lang over zulke dingen nadenkt. Dat pakt niet altijd goed uit hoor, maar deze keer wel.”

Dat Tims optreden goed uitpakte, is nog zacht uitgedrukt. Hij mocht door naar de volgende ronde, maar daar bleef het niet bij. “Nadat de jury commentaar had gegeven, liep ik het podium af. Toen werd ik teruggeroepen omdat Marc-Marie Huijbregts nog een vraag wilde stellen, maar in plaats daarvan drukte hij op de Golden Buzzer. Die mogelijkheid kwam wel even in me op toen ik terugliep, maar ik had nooit verwacht dat het echt zou gebeuren. Het was wel even een emotioneel moment zo op dat grote podium, met al dat gejoel van het publiek en de confetti,” blikt hij terug. Spannend vond hij het niet, maar overweldigend wel. “Ik moest toch even een traantje wegpinken.”

‘Het was wel even een emotioneel moment zo op dat grote podium’

Mooi meegenomen

Al bij de auditie kreeg Tim commentaar op zijn houding tijdens het zingen. Chantal Janzen en Soundos El Ahmadi vonden dat hij zijn handen niet over elkaar of in zijn zakken moest doen, en ook in de media was het na de uitzending onderwerp van gesprek. De onderwijsassistent in opleiding kan er wel om lachen. “Het interesseert me niet zoveel wat mensen ervan vinden. Ik vond het gewoon lekker om zo te zingen. Als mensen daar problemen mee hebben, denk ik: tja, deal with it. Mensen zullen altijd een mening hebben. Gelukkig hangt mijn leven er niet van af.”

Mijn leven hangt er niet van af: het zou zomaar Tims levensmotto kunnen zijn. Tijdens de halve finale en finale kwam die gedachte dan ook meermaals bij hem op. Voor zijn tweede optreden in de halve finale koos hij voor Heal van Tom Odell. “Dat had ik het liefst gewoon met mijn gitaar gezongen, maar de productie wilde er een liveband bij. Al die toeters en bellen hoeven van mij niet zo, die maken het minder puur, vind ik. We hebben toen een middenweg gekozen, maar zelf had ik een andere keuze gemaakt,” vertelt hij. Ook bij de finale had hij zo zijn vraagtekens. “Ik was wel een beetje verbaasd over wie er doorging, maar tv moet natuurlijk ook amusant zijn. Uiteindelijk waren er van de laatste drie acts twee niet afkomstig uit Nederland, terwijl het wel Holland’s Got Talent is. Dat vind ik ergens wel jammer, maar ik was niet teleurgesteld dat een dansduo uit Oekraïne won en ik niet. Zij waren echt fantastisch goed. Voor mij begon dit avontuur eigenlijk als grap, dus dat ik zo ver ben gekomen, is alleen maar mooi meegenomen.”

Beste intenties

Sinds zijn deelname wordt de zanger steeds vaker geboekt voor optredens. Ook is hij ondertussen bezig met het schrijven van zijn eigen muziek, maar concrete plannen voor de toekomst heeft hij nog niet. “Ik hoef niet per se over een paar jaar op een groot festival te staan of zo. Ik hoop vooral dat mensen niet vinden dat ik naast mijn schoenen ben gaan lopen. Ik vind het belangrijk om gewoon mezelf te blijven. Alles wat ik doe, doe ik altijd met de beste intenties. Als ik mezelf terugzie op tv, vind ik ook dat dat goed is overgekomen. Ik ben niet anders geworden door het programma.”

 ’Ik vind het belangrijk om gewoon mezelf te blijven. Alles wat ik doe, doe ik altijd met de beste intenties’

Tim rondt dit jaar zijn opleiding tot onderwijsassistent af, maar of hij dan ook het werkveld in gaat, weet hij nog niet. “Ik heb geen flauw idee wat ik ga doen,” lacht hij. “Ik zie wel wat er gaat gebeuren. Het is leuk om serieus te zingen, maar het is niet per se mijn doel om dat mijn hele leven lang te doen. Ik ben bijvoorbeeld ook voetbaltrainer, en als ik moest kiezen tussen voetbal of zingen, zou ik ongetwijfeld voor voetbal kiezen. Maar als het gaat om een carrière als onderwijsassistent of als zanger, kies ik voor dat laatste. Ik doe er in ieder geval niet zo moeilijk over. Als ik van de één op de andere dag denk: ik vind dit leuker, dan ga ik dat doen. Mijn leven hangt er niet van af.”

Tim (links) is fanatiek jeugdtrainer bij VV ONT.