Fanatiek VV Oldeholtpade mikt op periodetitel

OLDEHOLTPADE - Mark de Vries kreeg het voetballen met de paplepel ingegoten. Al vanaf zijn vijfde draagt hij het blauw-wit van vv Oldeholtpade en staat hij bekend als spits. Bij de club is de familie De Vries goed vertegenwoordigd: drie neven spelen in het team en twee ooms vervullen een leidersrol. “Iedereen van de familie De Vries gaat eigenlijk wel op voetbal,” lacht Mark.

Hoewel hij zelf in Ter Idzard woont, voelt Mark zich helemaal thuis bij de voetbalvereniging in Oldeholtpade. “Het is echt een dorpsclub, gedragen door vrijwilligers uit de buurt. Iedereen kent elkaar en er hangt een warme sfeer,” vertelt hij. De spits speelt er niet alleen zelf, maar geeft ook training aan de jeugd en gaat in zijn vrije tijd vaak kijken bij andere teams. “Voetbal is wel echt waar ik veel mee bezig ben en wat ik het liefste doe.”

Volwassen voetballen

Afgelopen seizoen eindigde Oldeholtpade als vijfde, een plek waar de ploeg vooraf ook op mikte. Een periodetitel zat er net niet in. Voor komend seizoen hoopt Mark daar wel op. Met het jonge team waar hij deel van uitmaakt, heeft hij er alle vertrouwen in dat dat gaat lukken. “De meeste jongens zijn begin twintig en vaak ben je rond die leeftijd op je best in het voetbal,” zegt hij.
Een jong team heeft echter ook een keerzijde: “We zouden misschien nog wel wat volwassener mogen voetballen. Wij zijn altijd wel weer op zoek naar doelpunten, terwijl het ook wel eens goed is om het spel dicht te timmeren en wat simpeler te voetballen.” Daarmee bedoelt de speler dat ze misschien beter kunnen verdedigen als ze voor staan. “Voor het publiek is het heel mooi als we een extra doelpunt proberen te maken, maar daarmee geven we de tegenstander ook ruimte. Ik denk dat we soms wel eens teveel willen.”

Fanatisme en vriendschap

De afgelopen jaren speelde Oldeholtpade in de tweede klasse, het hoogste niveau uit de clubgeschiedenis. “Daar mogen we trots op zijn,” vindt Mark. Hij schrijft de prestaties vooral toe aan het fanatisme binnen de ploeg. “Op de training is het altijd hard tegen hard, en dat zie je terug in de wedstrijden. Het is echt strijd op het veld en daar hou ik wel van.” Dat geldt volgens hem ook voor hoofdtrainer Theo Los. “Hij dimt het in ieder geval niet. Ik vind Theo echt wel één van de beste trainers die we hebben gehad.”

Hoewel presteren op het veld voor de voetballer belangrijk is, hecht hij minstens zoveel waarde aan de gezelligheid ernaast. “Het mooiste vind ik dat je allemaal vrienden om je heen hebt,” zegt hij. Veel ploeggenoten kent hij al vanaf de jeugd en er zijn de laatste jaren nauwelijks nieuwe spelers bij gekomen. Het team is dan ook hecht: ook buiten de club trekken de spelers veel met elkaar op, bijvoorbeeld tijdens toernooitjes of een middag zwemmen.

Oefenwedstrijd als opwarmer

Het nieuwe seizoen begon met een oefenwedstrijd tegen MSC uit Meppel. Die verloor de ploeg uit Oldeholtpade met 4-2. “Ik denk dat niet één speler zijn oude niveau van vorig seizoen heeft gehaald,” geeft Mark toe. “We moesten er echt weer even inkomen, maar daar is het ook een oefenwedstrijd voor. Tijdens het eerstvolgende toernooi gaan we het weer even rechtzetten,” belooft hij. 

De spits kijkt dit seizoen het meeste uit naar de derby tegen sv Steenwijkerwold. “Daar komt altijd veel publiek op af, dat maakt het leuk,” legt hij uit. Heel anders ervaart hij de uitwedstrijden in Groningen, zoals tegen GSAVV Forward, waar er minder publiek is en de complexen niet zo sfeervol. Toch heeft zo’n wedstrijd ook z’n charme. “Als we wat verder weg moeten spelen, wordt er vaak een bus geregeld. Dan gaan we met spelers en supporters die kant op. Dat maakt het juist weer een hele gezellige dag.”