
Sib vroeg hulp en heeft nu weer een thuis: ‘Hulp vragen is GEEN teken van zwakte’
Persoonlijke verhalen Woonspecial 2026FRIESLAND - Verslaving en schulden hebben jarenlang het leven van Sib* op negatieve wijze beïnvloed. Op een gegeven moment raakte hij zelfs thuisloos. Tot hij op een dag besloot dat er echt iets moest veranderen. Volgens hem is de heropbouw van zijn leven begonnen met één moeilijke stap: om hulp vragen.
Een eigen huis, een volle koelkast en een heerlijk zacht bed. Dit lijkt misschien vanzelfsprekend, maar voor Sib was dit lange tijd niet het geval. Door verslavingen raakte hij zijn huis kwijt en heeft hij jarenlang in onder andere zeecontainers en caravans gewoond. “Aan de ene kant was het heel lastig. Geen stromend water en dus geen douche en geen wasmachine,” vertelt Sib. “Aan de andere kant had ik ook heel veel vrijheid. Geen vaste lasten, geen deurwaarders en niemand aan je kop om te zeuren.”
Verslaving
Maar ideaal was het zeker niet. Door zijn verslaving werd Sib elke ochtend om 6 uur wakker, dan was de alcohol uitgewerkt en begon hij ontwenningsverschijnselen te krijgen. Om deze te stoppen moest hij dan meteen weer drinken. Sib herinnert zich dat hij elke dag wakker werd met het idee: “Hoe ga ik vandaag weer genoeg geld bij elkaar ritselen om de dag door te komen?” Ondanks zijn verslavingen en dakloosheid is Sib altijd aan het werk gebleven, waardoor hij altijd nog een soort zelfstandigheid over heeft gehouden. Als Sib dan weer drank nodig had ging hij altijd op de rustigste momenten naar de winkel om zo weinig mogelijk mensen tegen te komen. “Dan loop je de winkel uit met een fles drank en zodra je om de hoek bent en je denkt dat niemand je ziet, moet je eerst zorgen dat je genoeg weer naar binnen krijgt om thuis te kunnen komen.”
Keerpunt
Na een paar lange jaren op deze moeilijke manier te leven kwam er voor Sib een keerpunt. Hij woog nog maar 51 kilo en kon geen vast voedsel meer binnen houden. Zijn lichaam liet hem zien dat het zo niet langer kon. Hij had inmiddels meerdere keren in een ontwenningskliniek gezeten, maar in zijn eentje lukte het hem niet om dit vol te houden. Hij besloot toen een hele grote stap te zetten: hulp vragen.
Hulp van Wender
Hierdoor kwam hij bij Wender terecht. In eerste instantie was Sib altijd kritisch op hulp en therapie. Na een aantal weken bij Wender begon hij in te zien dat er meer voor hem mogelijk was. “Dat heeft mij op een gegeven moment toch het besef gegeven: er is meer aan het leven dan jezelf alleen maar zo naar de klote te helpen,” zegt Sib. “Toen heb ik geleerd dat hulp vragen geen zwakte is. Het is meer van: ik wil verder, maar ik weet even niet hoe, kun je me daarbij helpen?”
Wender speelde een grote rol in het proces van Sib. Hij had jarenlang intensief contact met de organisatie. Er werd niet alleen gekeken naar zijn verslaving, maar ook naar bijvoorbeeld zijn financiën. Sib vertelt dat hij ongeveer een ton aan schulden had en dat Wender hem hielp om daar weer overzicht in te krijgen. “Daar hebben ze me heel fijn en goed bij geholpen.”
Zijn wie je bent
Sib besefte zich in zijn tijd bij Wender dat hij niet in een perfect plaatje hoeft te passen. “Ik ben wie ik ben. En dat mag gewoon. Ik ben niet zoals ieder ander, dat is niemand.” Die gedachte hielp hem om zichzelf meer te accepteren. Ook leerde hij beter omgaan met de momenten waarop hij vastloopt. Voor Sib was vooral leren praten over zijn problemen belangrijk. “Ik kan heel enthousiast worden en daardoor iets te veel tegelijkertijd willen doen. Vroeger probeerde ik dan alles alleen af te krijgen, maar daardoor werd het uiteindelijk een chaos.” Tegenwoordig heeft hij geleerd dat hij niet alles alleen hoeft te doen en kan hij makkelijker om hulp vragen, waardoor hij dingen kan verhelpen zelfs voordat het een echt probleem wordt. “Vroeger wilde ik alles zelf oplossen,” vertelt hij. “Nu weet ik: Als het vandaag niet lukt, dan lukt het niet, morgen weer een dag.”
Een eigen plek
In 2019 is Sib weer op zichzelf gaan wonen. De overstap naar een eigen plekje was voor Sib minder moeilijk dan hij had gedacht. “Ik voelde me eigenlijk meteen vanaf het begin thuis.” Vooral de stilte vond Sib heel fijn. “Eindelijk rust en kalmte.” Sib woont nu in een klein dorpje en merkt dat hij het heel fijn vind dat de mensen daar af en toe even een praatje met hem maken.
Hondje Pepper
Sib woont niet alleen: “Allesverslindende-monsterachtige-puppy,” zo noemt hij zijn hond. De viervoeter heeft in de tijd dat hij thuisloos was en worstelde met verslavingen veel voor hem betekend. Zelfs in de moeilijkste periodes bleef Sib altijd voor zijn hondje zorgen. Zelfs als Sib geen geld meer had voor zijn eigen eten, zorgde hij er altijd voor dat de hond zijn brokjes kreeg. Ook het uitlaten van zijn hondje heeft Sib heel erg geholpen. Zelf kwam hij amper de deur meer uit, maar omdat zijn maatje wel naar buiten moest, kreeg hij toch nog wat beweging. “ Hoe goed ik mijn best ook heb gedaan...hij doet het niet op de wc,” grapt Sib.
Vragen om hulp
Sib zijn belangrijkste boodschap aan mensen die in een vergelijkbare situatie zitten, is duidelijk: vraag om hulp. Die eerste stap kan volgens hem ontzettend moeilijk zijn. Zelf was hij jarenlang kritisch en dacht hij dat niemand hem kon helpen. “Opgeven is makkelijker dan die stap vooruit te zetten.” Maar hoe moeilijk het ook voor hem was, voor Sib was hulp vragen de beste beslissing die hij ooit had kunnen maken.
Nooit meer terug
Inmiddels is het leven van Sib enorm veranderd. “Heel lang heb ik het plezier in het leven niet kunnen zien. Nu heb ik eigenlijk overal plezier in,” vertelt hij blij. Sib is enorm dankbaar voor de hulp van Wender en alle andere mensen die hem geholpen hebben in zijn moeilijke tijd. “Ik ben gelukkig met mijn leven zoals het nu is, op deze manier kan ik oud worden.”
Één ding weet Sib zeker: hij wil nooit meer terug naar een leven waarin alles draaide om zijn verslaving. “Ik wil niet meer die keuze maken tussen alcohol of eten. Ik wil mijn koelkast vol hebben met lekkere dingen, en niet meer met bier of wijn.”
*Sib is niet zijn echte naam. Vanwege privacyoverwegingen noemen we zijn echte naam niet in het artikel. De naam is wel bij de redactie bekend.



















