Leren van ervaringen

Inmiddels heb ik een aantal kroon-verjaardagen gevierd en ben ik net aan een nieuw levensjaar begonnen.
Niet alles gaat zoals je wilt of zoals je had gepland. Toen dat laatst gebeurde betrof het een activiteit die buiten zou plaatsvinden. Het was nat, koud en ik moest de plannen omgooien. Vervolgens werd ik geconfronteerd met de vraag of ik het niet goed voorbereid had, gevolgd door ‘fouten maken mag’ en ‘van fouten kun je leren’.
Ik hoor mezelf dat ook wel eens zeggen. Maar ik bedoel dan ook dat ik hoop dat mensen teleurstellingen delen en samen verwerken. Mensen horen vaak alleen wat er fout is gegaan en lijken dan te vergeten wat er goed ging. Ik herken het uit de periode waarin ik autorijlessen had. Bij iedere misser bevroor ik en luisterde niet meer naar de instructeur. En als ik nu vergeet om de juist afslag te nemen is dat wel heel onhandig, maar los ik het op en ben het daarna kwijt.
Loslaten en niet meer steeds grip op alles willen hebben. Ik ben zo langzamerhand flexibel genoeg om bij te sturen, zonder dat het voelt als fouten maken. En ik voel al helemaal niet meer de behoefte om me te verdedigen.
Ik probeer in mijn werk steeds het onderscheid te maken tussen wat en hoe. Bij hoe gaat het voor mij ook om wat speelt bij anderen en hoe kunnen we daar samen effectief op reageren. De jaren en de tijd hebben mij milder gemaakt.
Maar waar ik milder voor mezelf wordt, ervaar ik dat mensen over elkaar alles behalve mild zijn. Snoeiharde commentaren op sociale media. Overal iets van willen vinden. Geen ruimte laten voor iemands persoonlijke keuzes en grenzeloos hard zijn. Op een terras in Valkenburg werd ik onlangs door een man aangesproken op mijn grijze haar. Hij zou het nooit goed vinden dat zijn vrouw haar haar niet meer zou verven. Ze zat er stilletjes naast.
De hoogste tijd voor terug naar flowerpower waarbij vrede, liefde, kinderen en bloemen een hoofdrol hadden. Be sure to wear a flower in your hair (en ook van de geschiedenis kun je leren).