Meneer Bosch is mantelzorger voor zijn vrouw

LEEUWARDEN - 10 november is het de dag van de mantelzorg. Om stil te staan bij mensen die op vrijwillige basis zorg dragen voor familie of kennissen ging Rondom Leeuwarden in gesprek met meneer Bosch, hij zorgt voor zijn vrouw. Zij werd tien jaar geleden invalide maar kan dankzij de hulp van haar man en ondersteuning vanuit de afdeling mantelzorg van Amaryllis toch thuis blijven wonen.

“Mijn vrouw lijd aan een progressieve ziekte, waardoor ze steeds meer afhankelijk wordt van hulp. Ik help haar op allerlei vlakken, in feite vul ik aan wat bij haar vervalt. Zo kan mijn vrouw niet meer autorijden, dus rij ik haar overal heen. Daarnaast sta ik voor haar klaar voor feitelijke verzorging. Het is ook mijn taak om erop te letten dat ik geen dingen voor haar ga doen die zij zelf kan doen. Daardoor bevorder ik haar zelfstandigheid.”

“Nadat ik een tijdje mantelzorger was voor mijn vrouw begon ik mij af te vragen welke rechten en plichten ik als mantelzorger heb. Ik kwam toen terecht bij de instelling die nu Amaryllis heet. Zij hebben mij toen een uitstekende voorlichting gegeven. Later hoorde ik over het mantelzorgcafé.”

“Bij het mantelzorgcafé komen één keer in de twee maanden mantelzorgers bij elkaar om ervaringen met elkaar te delen. Ik vind deze bijeenkomsten bijzonder waardevol. Het geeft nieuwe inzichten en je leert veel van elkaar. Je loopt soms tegen dezelfde problemen aan en hoort hoe anderen dit aanpakken. Je krijgt ook een bepaalde mate van bescheidenheid, want er zijn altijd mensen die nog meer doen voor een dierbare, die het nog zwaarder hebben.”

“Daarnaast dragen het mantelzorgcafé en bijeenkomsten in groter verband van Amaryllis bij aan het bevorderen van kennis onder mantelzorgers. Ze leren ons wat onze eigen positie is als mantelzorger en confronteren ons met wat er gebeurt als wij wegvallen. Als ik om wat voor reden dan ook de zorg voor mijn vrouw niet meer op mij kan dragen, dan moet zij opgenomen worden. Ik heb geleerd dat een mantelzorger ook ‘nee’ moet leren zeggen, dat ik af en toe een dagje vrij nodig heb. Daarom heb ik zo nu en dan een snipperdag. Dan bezoek ik een mooie expositie of reis ik af naar een oude stad, zoals Sneek of Harlingen. Ik vind het heerlijk om door die steden te struinen en even aan hele andere dingen te denken.”

“Het mantelzorgcafé van Amaryllis is op vele vlakken erg nuttig. Ik weet goed wat mijn positie is als mantelzorger. We leren ook praktische zaken. Hoe val je op een goede manier, hoe kom je weer overeind? Een notaris komt langs om ons te vertellen over het opstellen van een testament. Binnenkort komt er een mantelzorgmakelaar. Dat is een soort bemiddelaar tussen hulpinstellingen, mantelzorgers en de patiënt. Ook weet ik nu van respijtkamers, waar mijn vrouw eventueel een korte periode zou kunnen wonen als ik een paar dagen weg moet. Dat is een fijne gedachte.”

“Amaryllis is een mantelzorgorganisatie die ik heb leren kennen als een leuke club mensen die je echt verder willen helpen. Ze zijn erg kritisch op hun eigen hulp en zoeken altijd naar nieuwe wegen om nog beter te worden. De mensen van Amaryllis zijn betrokken en ik weet dat ik altijd bij hen terecht kan voor vragen en hulp.”