dinsdag 27 oktober, 2020 12:38
Logo rondomvandaag.nl/Stellingwerven
<p>Catrinus Spinder.</p>

Catrinus Spinder.

(Foto: Johan Vogelzang)

Catrinus Spinder zijn kunstwerk als kleurrijk cadeau aan het leven

  Cultuur

Kunstenaar Catrinus Spinder is al ruim een jaar bezig met zijn ‘cadeau aan het leven’: een oneindig kleurrijk wandobject dat als een puzzel in elkaar steekt en dus ook verschillende vormen kan aannemen. Een deel van dat werk hangt al bij Galerie de Roos van Tudor in Leeuwarden, in een expositie met meerdere kunstenaars. Vanaf 13 april staat de galerie met een solo-expositie van Catrinus volledig in het teken van zijn kunst: een geweldig compliment voor de bescheiden kunstenaar.


Veertig jaar maakt de 66-jarige Catrinus al kunst. Eerst gecombineerd met banen en baantjes die brood op de plank moesten brengen. “Ik werkte al vanaf mijn vijftiende, vanwege familie-omstandigheden”, zegt Catrinus. Op zijn dertigste – in 1984 – kreeg hij een beurs van het ministerie van WVC en kon hij volledig van en voor zijn kunst gaan leven. En dat deed hij met alle liefde. Nog steeds, inmiddels met AOW als inkomstenbron.

Hij kan zijn passie ten volle uitleven. “Ik kan met weinig geld rondkomen en investeer alles wat ik overhou in mijn kunst.” Werkt in de sfeervolle woonkamer en keuken van zijn huisje vlakbij het Noordvliet zo ongeveer van 04.00 tot 23.00 uur. Rookt zo nu en dan een shagje op zijn relaxte tweezitsbank in zijn keukentje, denkt en werkt door en past dagelijks ook op zijn twee oudere zussen die vlakbij wonen, of het goed met hen gaat. “Dat komt erbij als je ouder wordt. Ik ben de jongste van zeven kinderen.”

Catrinus heeft geen leuke jeugd gehad zegt hij, zonder er verder inhoudelijk over uit te wijden. “Maar dat wil niet zeggen dat je daardoor de schoonheid van het leven niet kunt zien.” Hij ziet het leven als een cadeau. Hij vindt het daarom belangrijk dat er goed met de aarde wordt omgesprongen zodat het cadeau van het leven tot in het oneindige kan worden doorgegeven. Het mag niet zo zijn dat de aarde wordt vernietigd door de gevolgen van overconsumptie.

Daarom hangen er in de Roos van Tudor nu vishengels van hem, met aan het eind van elke hengel een beeld van een vogel die verstikt en omwikkeld is door wegwerpplastic. Want daar gaat het met deze maatschappij naartoe. Maar je moet het leven koesteren en het niet vernietigen, daar gaat het om. 

Catrinus volgde zijn opleiding aan de Academie voor Beeldende Kunsten “Vredeman de Vries’ te Leeuwarden. Hij exposeerde voornamelijk in het noorden van Nederland. Het Fries Museum is een van de instellingen die werk van hem in collectie heeft. Daarnaast vervulde hij onder andere opdrachten voor de beeldentuin in Franeker en ontwierp hij het logo voor de gemeentelijke Sociale Dienst te Leeuwarden.

Hij heeft de pensioengerechtigde leeftijd maar werkt dagelijks aan zijn kunst. “Stoppen met werken vind ik zo’n onzin. Dit is een roeping waar ik heel veel zin in heb. Daar ga ik toch niet mee stoppen? Het is veel te leuk.” Bovendien, hij heeft wel wat te zeggen en ziet zijn cadeau aan de mensheid ook als een hint naar die mensheid om goed met het cadeau van het leven om te gaan.

Het klinkt alsof hij overal goed over nadenkt, maar dat valt mee. “Ik schilder veel vanuit mijn onderbewustzijn. Ik sta er zelf ook weleens versteld van wat ik heb geschilderd.” Hij leeft in zijn huis in zijn eigen kunstzinnige bubbel, overlast van corona-problematiek heeft hij niet ervaren. Wel positieve effecten.

“Het werd hier veel rustiger op straat, het hele leven wel veel minder gehaast. Dat vind ik een voordeel, want het was een heksenketel. De wereld was aan het doordraaien en mensen liepen zichzelf voorbij. Mensen zijn zich nu bewuster geworden van wat ze doen. Ik hoor nu de vogels weer fluiten, er zijn veel minder vliegtuigen in de lucht, die rust is heerlijk voor mij om in te werken.”

Zijn kunst neigt ook naar de positieve kant van de mens, zoals hij door de rauwheid en de fouten toch naar de mooie kanten kijkt. Zonder de negatieve kanten – zoals het verstikt raken in afvalplastic – uit het oog te verliezen. Want je moet er wel met zijn allen iets van maken. Dan is het leven mooi en daar gaat het om. Oneindig mooi.

Meer berichten