woensdag 1 april, 2020 09:49
Logo rondomvandaag.nl/goereeoverflakkee
Foto:

Over de grens

  Column

Ik zal niet de eerste zijn die het zegt en het is dus geen nieuws, maar we moeten tegenwoordig allemaal nogal wat. Van onszelf en de wereld om ons heen. Als er iemand is die daar heel goed in is, in dat moeten, dan ben ik het wel. Schijnbaar kom ik van buiten redelijk rustig over op anderen. Binnen in mijn hoofd is het dagelijks een drukte van belang. 

Ik moet allerlei interviews doen, stukjes schrijven en netwerken met interessante mensen. Ik moet die scheiding ‘even’ in goede banen leiden. Ik moet zorgen dat dochter en zoon niks te kort komen en ze overal op tijd afleveren voor school, sport en feestjes. Ik moet het huis een beetje begaanbaar houden en opletten dat de was zich niet zo opstapelt dat je de wasmachine niet meer kunt zien. Ik moet op zijn tijd ook thee drinken met buurvrouwen en avondjes keihard zuipen en op de bar dansen met vriendinnen. En dan moet ik ook nog opletten dat de bankrekening een beetje in de zwarte cijfers blijft met al die activiteiten. Zo kan ik nog wel even doorgaan. Of eigenlijk, zo moet ik juist niet doorgaan. Want dan komt er een dag dat je het deksel op je neus krijgt. Zoals laatst. Ik kreeg een mega migraine aanval. De tweede in mijn leven ooit. Op dat moment werkt er niet veel anders dan met een berg pijnstillers en een koud washandje op je hoofd in een donkere kamer gaan liggen. Na ook een pijnlijk nachtje ging het de volgende ochtend wel weer. Snel achter de laptop om de verloren tijd in te halen. Kopje thee erbij, hittepitje in de nek. Tot zoon een beetje gek naar me keek en kwam vragen: “Mama, waarom heb je je zonnebril op in huis?” Toegegeven, er was maar één ding dat ik nu moest: pauzeren en naar buiten!

Meer berichten