woensdag 26 februari, 2020 13:28
Logo rondomvandaag.nl/drachten

Saïd Abdalaziz is een voorbeeld van een geslaagde asielzoeker

  Persoonlijke verhalen

VluchtelingenWerk Smallingerland blij met geslaagde integratie.
Saïd Abdalaziz is 22 jaar en een mooi voorbeeld van een statushouder uit Syrië die het goed doet in Nederland. "Ik ben op de goede weg", glimlacht hij. Ellen Boonen van VluchtelingenWerk Smallingerland glimlacht ook. Saïd en zijn familieleden zijn goed geïntegreerd in de samenleving.

Hij was een half jaar zestien toen hij in Nederland aankwam na gevlucht te zijn voor het oorlogsgeweld van ISIS in Syrië. Zijn ouders en broers en zussen waren ook gevlucht en kwamen tot Turkije. Daar was zijn vader – in Syrië tandarts – eigenaar geworden van een restaurant. 

Hij bekostigde Saïd zijn vlucht, die met de nodige moeilijkheden verliep van Turkije via Griekenland, Macedonië, Servië, Hongarije, Oostenrijk, Duitsland tot aan Nederland.

Sinds 2014 in Nederland
Op 2 oktober 2014 kwam hij aan in Wageningen. Hij mocht/moest een gemeente/AZC kiezen om te gaan wonen en koos met twee vrienden voor Drachten. "Als iemand een verblijfsvergunning krijgt, moet hij kiezen aan welke gemeente hij gekoppeld wil worden. Vluchtelingenwerk van die gemeente gaat dan met die persoon aan de slag",
zegt Ellen Boonen van VluchtelingenWerk Smallingerland.

Vrijwilligers van Vluchtelingenwerk ondersteunen met regelen van een tandarts, school, openbaar vervoer, toeslagen, financiële begeleiding en begeleiding bij het leren kennen van de Nederlandse gebruiken. 

Ellen: "Dat doen we op een manier waarmee we proberen hen zelfredzaam te maken. Dat lukt bij de een uiteraard sneller dan bij de ander."

Eigen boontjes doppen niet makkelijk
"Saïd heeft al snel geleerd zijn eigen boontjes te doppen, maar dat is niet makkelijk in Nederland, mensen moeten eerst wennen aan ons systeem en ook aan onze taal." Saïd: "Ik sprak goed Engels toen ik in Nederland kwam, maar ik heb op een bepaald moment besloten om alleen nog maar Nederlands met anderen te praten en zo heb ik het snel geleerd."

Saïd mocht gezinshereniging aanvragen waardoor zijn ouders en zijn tweelingzus, nog een zusje en twee broertjes naar Nederland mochten komen. Samen zijn ze op het AZC in Drachten beland. "Daarna kregen we als gezin een huis in Drachten toegewezen." Ellen: "Ze kregen een lening voor het inrichten van hun huis, zoals alle statushouders die krijgen. Ze hebben die inmiddels al weer terugbetaald."

Saïd en zijn vader werken
Saïd heeft inmiddels werk gevonden, zijn vader ook, het gezin is goed geïntegreerd in de samenleving. Saïd woont inmiddels in Appelscha, maar gaat weer terugverhuizen naar Drachten. Hij werkt er – naast zijn MBO-studie financiële administratie niveau 4 – bij restaurant Nazareth aan de Noordkade in Drachten. Eerst naar school en dan van 15.00 tot 22.00 uur in de keuken werken als chef-kok. Hij begon er als bezorger en heeft zich opgewerkt tot kok.

"De eigenaar heeft me in twee maanden alles geleerd. Hij zag dat ik het wel interessant vond en heeft me alles verteld wat ik moet weten. Ik ken nu alle recepten en kan alle gerechten van de menukaart klaar maken", zegt hij terecht trots.

Lastig om werk te vinden
Saïd zijn vader werkt inmiddels anderhalf jaar voor SPITS Oosterwolde, een soort van medicijnenfabriek. Ellen: "Wat daar vooral mooi aan is, is dat Saïd veel voor zijn vader geregeld heeft. Hij heeft het werk gezocht en gevonden, hij heeft de sollicitatiebrief geschreven, het curriculum vitae voor zijn vader gemaakt. Omdat het sowieso al lastig is voor statushouders om aan werk te komen, is het extra knap."

Saïd: "Mijn vader zat maar wat thuis terwijl hij altijd gewend was geweest 10 tot 12 uur per dag te werken. Hij is nu 60 en kan niet meer zo hard werken als vroeger, maar de hele dag thuiszitten is niets voor hem. Het werk is niet helemaal wat bij hem past, maar hij vind het wel erg leuk daar."

Nieuwe taal best moeilijk
Pogingen om zijn Syrische tandartsdiploma's over te zetten naar vergelijkbare Nederlandse diploma's mislukten, dus zat er niets anders op. Ellen: "Dat zoiets niet lukt heeft ook vaak met taal te maken. Het is best lastig om een nieuwe taal te leren, zeker de Nederlandse taal."

 De Nederlandse samenleving goed leren kennen kost tijd. Niet elke statushouder slaagt daar zo snel in als Saïd. Ellen: "Verzekering, toeslagen en uitkering zijn ingewikkeld te begrijpen als je er nog nooit van hebt gehoord. Zet mij in Damascus neer en dan duurt het ook heel erg lang voordat ik de verkeersborden snap. Zo werkt het andersom natuurlijk ook."

Normen en waarden
Bovendien moeten niet alleen de praktische zaken worden geleerd aan de nieuwkomers. Ook de waarden en normen van Nederland komen aan bod. Via participatieworkshops wordt hen geleerd hoe ze de Nederlandse kernwaarden moeten onderschrijven.

Ellen: "Vanuit het hart en vanuit het goede van de mens is iedereen gelijk. Als je met statushouders spreekt merk je dat iedereen het wel onderstreept dat alle mensen van welke geloof dan ook gelijkenissen hebben." Hoe wij in Nederland elkaar in onze waarde laten is uiteraard een belangrijk thema.

Voor Saïd, moslim van geloof, was en is tolerant zijn logisch. "Mijn vader heeft me alles geleerd over hoe je een goede moslim bent. Er zijn regels, maar daarnaast mag je nog altijd je eigen keuzes maken en zelf vanuit je hart beslissen wat je doet." Respect hebben voor elkaar en anderen in hun waarde laten staat bij hem hoog in het vaandel. 

Meer berichten