Zorggroep de Stellingwerven wil niet groter worden, wél beter

wo 15 apr, 12:00 Gezondheid

WOLVEGA - Zorggroep de Stellingwerven begint twintig jaar geleden als een passende oplossing voor een paar jongeren uit de regio. Inmiddels zijn ze een gevestigde naam in de gemeente, hebben ze vier woonlocaties en een dagbesteding en helpen ze tientallen cliënten en collega’s om te dromen, te groeien en tot bloei te komen.

Twintig jaar geleden werkte Marieke Osinga, de oprichter van Zorggroep de Stellingwerven (ZDS), nog als ambulant begeleider bij gezinnen in de gemeente: “Er was een groepje jongeren dat bijna achttien werd en graag het huis uit wilde. Alleen was er in de omgeving nog geen plek waar zij konden gaan wonen om te werken aan verdere zelfstandigheid,” blikt Marieke kort terug op het ontstaan van de zorgorganisatie: “Dat vond ik zo zonde, want dat zou betekenen dat ze best ver weg moesten verhuizen voor een volgende stap in hun leven. Terwijl het juist zo belangrijk is dat iemand een warm netwerk heeft in de buurt. Even met de fiets naar oma, met vrienden naar de voetbalclub of thee drinken met de buren, dat is onmisbaar.” Marieke richt daarom ZDS op en bouwt, samen met de eerste cliënten, een idyllische en kleinschalige woonlocatie met acht appartementen in Zandhuizen.

Foto - BTB Media

Een nieuwe locatie in Wolvega

Nu, twintig jaar later, is ZDS flink gegroeid. Ze hebben inmiddels vier locaties en de meer dan honderd collega’s staan klaar voor cliënten die bij hen wonen, ambulante begeleiding krijgen of naar de dagbesteding gaan. Binnenkort starten ze zelfs met de nieuwbouw van een vijfde locatie in het centrum van Wolvega. Toch blijft kleinschaligheid een belangrijke kernwaarde, legt Marieke uit: “Vijf jaar geleden hebben we tegen elkaar gezegd dat we niet groter willen worden, alleen beter. De nieuwe locatie in Wolvega geeft ons de mogelijkheid voor een brede kwaliteitsslag. We gaan onderzoeken of iedereen nog op z’n plek zit, of de organisatie nog helemaal klopt en of onze specialisaties nog goed aansluiten bij onze dagelijkse praktijk.”

Ik voel mij veilig in het team

ZDS staat niet stil en blijft op zoek naar manieren om nóg betere ondersteuning en zorg te bieden. Om dat te doen heb je een team nodig met gemotiveerde zorgprofessionals met hart voor de zaak. Goed werkgeverschap is essentieel, vindt Marieke dan ook: “Dat zit hem niet alleen in goede arbeidsvoorwaarden, we zijn ook heel actief bezig met het creëren van een fijne werkcultuur.” Dat merkt ook Leonie Tichelaar. Zij is persoonlijk begeleider op hun woonlocatie De Lindenlaan in Wolvega: “Wat ik heel prettig vind, is dat ik mij echt heel veilig voel in het team. Voor mij is dat echt heel belangrijk. Ik weet zeker dat ik op mijn team kan vertrouwen. Daardoor durf ik het ook te benoemen als het even niet zo lekker gaat of als ik niet zo lekker in mijn vel zit.” Eens in de zes weken komt Leonie samen met een groepje collega’s voor een intervisiemoment: “Dat vind ik heel waardevol. Je krijgt weleens te maken met ethische dilemma’s die je uitdagen als hulpverlener. Dat soort ervaringen kun je dan met elkaar delen en er samen over nadenken. Zo blijf je ook groeien, hè, niet alleen als begeleider, maar ook als mens.”

Marieke, die inmiddels directeur-bestuurder van ZDS is, maar nog steeds regelmatig op hun woonlocaties te vinden is, heeft de sfeer in De Lindenlaan ook opgemerkt: “De betrokkenheid zit hier gewoon in de muren, je kunt het echt voelen.” Ze noemt zichzelf weleens ‘opperhoofd cultuurbeheer’: “Ik kan er echt wakker van liggen als het ergens wat stroef verloopt. Gelukkig durven collega’s aan onze mouw te trekken om dat aan te geven, dan hebben we er gelijk aandacht voor.” Ze is er trots op dat de sfeer op alle locaties nu goed is: “We hebben sterke teams met echte cultuurdragers. Zij doorleven de visie van ZDS écht en nemen hun collega’s daarin mee.” Er is veel betrokkenheid onder de collega’s: “Als een collega bijvoorbeeld een kindje krijgt, wordt er in ons arbeidstrainingscentrum een gepersonaliseerde cadeaubox gemaakt, geïnspireerd door het geboortekaartje. Met dat soort dingen laat je zien dat je elkaar waardeert. Aandacht is goud.”

Werken met je hart

Oog hebben voor anderen, elkaar op weg helpen en veiligheid, betrokkenheid en betrouwbaarheid bieden; het zit in het bloed van de zorgverlener, weet Marieke: “Zo zetten zij zich in voor onze cliënten, ze werken met hun hart. Het is dan ook belangrijk dat wij als organisatie ons inzetten voor hen. Dat ze ook het gevoel hebben dat wij hen zien, dat ze gehoord worden en dat ze zich mogen ontwikkelen.” Leonie vertelt hoe dat er in de praktijk uitziet: “Als collega word je heel erg betrokken. Je mag meedenken over de strategie van de organisatie, je kunt je aansluiten bij projecten of werkgroepen die passen bij jouw kennis, ervaring en interesses en je krijgt de kans om je verder te specialiseren op gebieden die voor jou interessant of noodzakelijk zijn.” Marieke knikt instemmend: “We wijken vaak positief af van het opleidingsbudget, want we vinden het belangrijk dat onze collega’s de scholing krijgen die ze nodig hebben om hun werk zo goed mogelijk te doen.”

De arbeidsmarkt in de zorgsector verandert snel. Het is lastig om goede vakmensen voor langere tijd aan je te binden, terwijl dat wel heel belangrijk is voor de zorg. Leonie: “De mensen voor wie we zorgen zijn helaas vaak al gewend dat ze vaak moeten wisselen van begeleider. Terwijl deze groep juist heel veel behoefte heeft aan continuïteit. Een begeleider maakt deel uit van iemands leven, en die rol willen we ook vervullen. We willen naast ze staan, met ze meelopen, een vertrouwensband opbouwen. Dat kost tijd en geduld.” Betrouwbaarheid is heel belangrijk, weet ook Marieke, en juist daarom werkt ZDS zo hard aan een positieve cultuur: “We willen een plek zijn waar iedereen met veel trots en plezier werkt.”