'Het hoeft niet groots of ingewikkeld te zijn,
als je er maar bent voor de ander'
DRACHTEN - Alex Greiner uit Drachten zamelt geld in voor palliatieve zorg, vijf jaar nadat zijn oud-collega Alex Pekelsma overleed aan alvleesklierkanker. Met een hardloopactie en een GoFundMe wil hij aandacht vragen voor de laatste levensfase en steun bieden aan vrijwilligersorganisaties die terminale zorg verlenen in Friesland.
Vijf jaar geleden kreeg Alex Greiner een bericht van zijn oud-collega Alex Pekelsma: hij had alvleesklierkanker en was uitbehandeld. “Dat een oud-collega mij appte dat hij kanker had, komt wel binnen,” vertelt hij. In het begin was er nog contact met Pekelsma en andere oud-collega’s, er werd gesproken en geappt. Gaandeweg werd dat lastiger. Alex merkte dat hij niet goed wist hoe hij hiermee om moest gaan. “Je praat er wel over, maar op een gegeven moment weet je niet meer hoe je daarmee verder moet,” zegt hij. Vooral het besef dat er geen hoop op genezing meer was, maakte het contact steeds moeilijker en zorgde voor afstand.
Contact hersteld
Dat viel de oud-collega zelf ook op. Na een periode van stilte besloot hij zelf de telefoon te pakken en contact op te nemen met Alex. Hij vroeg waarom het zo stil was geworden tussen hen en gaf aan dat dat voor hem niet goed voelde. Dat gesprek werd een belangrijk keerpunt. “Hij zei: het maakt niet uit wat je zegt, als je er maar bent,” vertelt Alex.
'Hij zei: het maakt niet uit wat je zegt'
Daarna ging Alex anders naar die periode terugkijken. Hij had het contact niet bewust laten wegvallen, maar vooral afstand genomen omdat hij niet goed wist hoe hij moest reageren. De ziekte van zijn oud-collega, en het besef dat hij niet beter zou worden, maakte het lastig om woorden te vinden. Daardoor hield hij zich meer op de achtergrond dan hij eigenlijk wilde.
Na het telefoongesprek kwam er langzaam weer contact op gang. Eerst via korte berichten en telefoontjes, later ook met bezoeken. Het ging stap voor stap, zonder vaste afspraken of duidelijke structuur. Tussen de twee groeide het contact uit tot een vriendschap.
Tot het einde
Alex appte zijn vriend elke dag en kreeg vaak een simpel, maar voor hem betekenisvol appje terug met alleen een hartje of een lach-emoji. “Dat was voor mij een teken: weer een dag erbij, en dat was voor mij al genoeg.”
Hij ging regelmatig langs en sprak met hem over het leven, plannen en herinneringen. Juist door die dagelijkse momenten ontstond een sterke band. De gesprekken gingen niet alleen over de ziekte of de naderende dood, maar vooral over wat er nog wél was. Die nabijheid gaf houvast, voor hen allebei, tot aan het eind in november 2021, toen zijn vriend Alex overleed.
De laatste fase
In de laatste periode zag Alex van dichtbij hoe snel de ziekte zijn oud-collega opvrat. Hij ging lichamelijk achteruit, iets wat veel indruk op hem maakte. “Van een sterke man naar iemand die volledig afhankelijk werd,” zegt hij. Dat liet Alex zien hoe ingrijpend de laatste fase van een ziekte kan zijn en hoe belangrijk goede zorg en begeleiding daarin zijn. “Je voelt die pijn pas als je het zelf van dichtbij meemaakt.” Het confronteerde hem ook met de kwetsbaarheid van het leven en de manier waarop mensen hun laatste periode doormaken.
'Je voelt die pijn pas als je het zelf van dichtbij meemaakt'
In actie
Alex besloot na deze ervaring geld in te zamelen voor de palliatieve zorg, een onderwerp dat volgens hem te weinig aandacht krijgt. Via zijn GoFundMe en een hardloopproject wil hij bijdragen aan meer bewustwording en steun voor mensen in hun laatste levensfase. Daarbij koppelt hij lange afstanden aan zijn persoonlijke verhaal, als symbool voor de ‘laatste meters’ in het leven. “De laatste meters van een marathon zijn vaak het zwaarst,” zegt hij. “Dan kijk je terug op wat je hebt gedaan en wat je nog had willen doen. In het leven is dat eigenlijk hetzelfde.”
VPTZ
Zijn doel is het ondersteunen van de verschillende Friese locaties van de Vrijwilligers Palliatieve Terminale Zorg (VPTZ). Voor Alex draait het niet alleen om geld ophalen, maar vooral om aandacht voor de laatste levensfase. “Je merkt pas hoe belangrijk dat is wanneer je ermee te maken krijgt in je directe omgeving,” zegt hij.
Laatste meters
De ervaring met zijn oud-collega heeft dat besef voor Alex sterker gemaakt. Hij zag van dichtbij hoe de laatste fase eruit kan zien en hoe belangrijk het is dat iemand daarin niet alleen staat. Dat heeft zijn kijk op het leven veranderd, vooral in hoe hij omgaat met tijd, contact met anderen en wat er echt toe doet.
Voor Alex gaat het erom dat niemand die laatste fase alleen hoeft te doorlopen. Aanwezig zijn, luisteren en er simpelweg zijn voor iemand kan volgens hem al het verschil maken. “Dat heb ik toen geleerd. Het hoeft niet groots of ingewikkeld te zijn, als je er maar bent voor de ander.”
Doneren kan via de QR-code of via de GoFundMe-pagina van Alex www.gofundme.com/f/wat-als-het-jouw-laatste-meters-zijn. Daar is ook meer informatie te vinden over de actie.
